دوره 17، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 17 شماره 1 صفحات 2-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shahedi K. (2026). The Editor's note. J Watershed Manage Res. 17(1), 1-2. doi:10.61882/jwmr.2026.1351
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1351-fa.html
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1351-fa.html
شاهدی کاکا.(1405). سخن سردبیر پژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز 17 (1) :2-1 10.61882/jwmr.2026.1351
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
چکیده: (422 مشاهده)
منابع طبیعی به عنوان ثروت هر جامعه و امانتی برای آیندگان است. بشر در مواجهه با منابع طبیعی پیرامون خود، بهجای جامعنگری، برنامهریزی و بهرهبرداری پایدار، به بهره کشی و تضعیف آن پرداخته و از این طریق زمینه ساز نابودی آن شده است. در حالی که منابع طبیعی بستر حیات کلیه موجودات زنده بوده و آبادانی و سرسبزی آن نشانه پیشرفت جوامع و زمینه ساز توسعه پایدار می باشد .
حفظ و تولید خاک، تولید علوفه، تولید فرآورده های صنعتی و دارویی، تغذیه آب های زیرزمینی، تولید اکسیژن، تلطیف هوا، جلوگیری از سیل، ارزش های تفرجگاهی، حفظ تنوع گونه های جانوری و حیات وحش و ... از مهمترین اثرات و خدمات مستقیم و غیرمستقیم اکوسیستم های طبیعی می باشند که انسان و سایر موجودات از آنها بهره مند میشوند. بنابراین برای بقای زندگی و تامین نیازمندی های حال و آینده بشر راهی جز حفظ و توسعه منابع طبیعی (جنگل، مرتع، آب و خاک) باقی نمی ماند.
در این میان آبخیزها به عنوان پذیرفته شدهترین واحد مدیریت منابع طبیعی در سطح دنیا، مهمترین بستر برنامه ریزی های مرتبط با استفاده بهینه از منابع آب، خاک و گیاه محسوب میگردند. آبخیز گرچه یک واحد هیدرولوژیکی محسوب می شود، لکن یک واحد فیزیکی - بیولوژیکی و واحدی اجتماعی، اقتصادی نیز به شمار میآید.
مدیریت آبخیز به دلیل پیچیدگی ایستای مرتبط با ساختار (تعدد عناصر و ورودی ها)، پیچیدگی پویای مرتبط با رفتار (پویایی، بازخوردی، غیرخطی، آشفتگی و تطبیق) و پیچیدگی تحلیلی مرتبط با ارزیابی (ابعاد، مفاهیم و ارزش ها) پیچیده می باشد. نیل به مدیریت بهینه و جامع در این سیستم پیچیده مستلزم نگاه دقیق به تمامی اجزای سیستم و ارتباطات آنها است. از این رو تولید دانش و اطلاعات علمی در زمینه های مطرح در علم آبخیزداری ضرورت پیدا می کند که یکی از نقاط عملی شدن این موضوع مجلات علمی مرتبط با آبخیز میباشد.
بر این اساس و با هدف کمک به توسعه و اعتلای دانش در زمینه مدیریت حوزه آبخیز و نشر نتایج تحقیقات و پژوهشهای انجام شده در این زمینه، نشریه علمی- پژوهشی "پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز" در سال 1389 شکل گرفت. جهت نیل به اهداف فوق این نشریه با چاپ 532 مقاله تاکنون، نقش پررنگی در فراهم نمودن زمینه مناسب تبادل علمی بین مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی کشور در زمینه های مرتبط با مدیریت حوزه آبخیز داشته است.
با توجه به اهمیت تبادل دانش در سطح بینالمللی و با تلاش های مجدانه معاونت محترم پژوهش و فناوری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، این مجله در سال 1404 جهت نمایهسازی در پایگاه اطلاعاتی Scopus وابسته به شرکت انتشاراتی Elsevier پذیرفته شد. خوشبختانه مقالات منتشر شده در پنج سال گذشتۀ این نشریه نیز در پایگاه اطلاعاتیScopus نمایه و درج خواهند شد.
در شماره جاری از دو فصلنامه پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز، از بین مقالات ارسالی با رعایت اصول و استانداردهای حرفه ای تعداد 13 مقاله انتخاب و چاپ می شود. در اینجا لازم است از نویسندگان، داوران و اعضای هیات تحریریه که بدون چشم داشت با این مجله همکاری دارند سپاسگزاری نمایم.
در انتها ضمن تشکر از زحمات کارشناسان دفتر مجلات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، از کلیه اساتید، پژوهشگران، کارشناسان خبره، دانشجویان و سایر همکاران مراکز علمی-تحقیقاتی دعوت می شود مقالات تخصصی خود در زمینه های مرتبط را به ویژه به زبان انگلیسی به دفتر مجله ارسال نموده و ما را در نشر مطالب علمی و به روز یاری رسانند.
حفظ و تولید خاک، تولید علوفه، تولید فرآورده های صنعتی و دارویی، تغذیه آب های زیرزمینی، تولید اکسیژن، تلطیف هوا، جلوگیری از سیل، ارزش های تفرجگاهی، حفظ تنوع گونه های جانوری و حیات وحش و ... از مهمترین اثرات و خدمات مستقیم و غیرمستقیم اکوسیستم های طبیعی می باشند که انسان و سایر موجودات از آنها بهره مند میشوند. بنابراین برای بقای زندگی و تامین نیازمندی های حال و آینده بشر راهی جز حفظ و توسعه منابع طبیعی (جنگل، مرتع، آب و خاک) باقی نمی ماند.
در این میان آبخیزها به عنوان پذیرفته شدهترین واحد مدیریت منابع طبیعی در سطح دنیا، مهمترین بستر برنامه ریزی های مرتبط با استفاده بهینه از منابع آب، خاک و گیاه محسوب میگردند. آبخیز گرچه یک واحد هیدرولوژیکی محسوب می شود، لکن یک واحد فیزیکی - بیولوژیکی و واحدی اجتماعی، اقتصادی نیز به شمار میآید.
مدیریت آبخیز به دلیل پیچیدگی ایستای مرتبط با ساختار (تعدد عناصر و ورودی ها)، پیچیدگی پویای مرتبط با رفتار (پویایی، بازخوردی، غیرخطی، آشفتگی و تطبیق) و پیچیدگی تحلیلی مرتبط با ارزیابی (ابعاد، مفاهیم و ارزش ها) پیچیده می باشد. نیل به مدیریت بهینه و جامع در این سیستم پیچیده مستلزم نگاه دقیق به تمامی اجزای سیستم و ارتباطات آنها است. از این رو تولید دانش و اطلاعات علمی در زمینه های مطرح در علم آبخیزداری ضرورت پیدا می کند که یکی از نقاط عملی شدن این موضوع مجلات علمی مرتبط با آبخیز میباشد.
بر این اساس و با هدف کمک به توسعه و اعتلای دانش در زمینه مدیریت حوزه آبخیز و نشر نتایج تحقیقات و پژوهشهای انجام شده در این زمینه، نشریه علمی- پژوهشی "پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز" در سال 1389 شکل گرفت. جهت نیل به اهداف فوق این نشریه با چاپ 532 مقاله تاکنون، نقش پررنگی در فراهم نمودن زمینه مناسب تبادل علمی بین مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی کشور در زمینه های مرتبط با مدیریت حوزه آبخیز داشته است.
با توجه به اهمیت تبادل دانش در سطح بینالمللی و با تلاش های مجدانه معاونت محترم پژوهش و فناوری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، این مجله در سال 1404 جهت نمایهسازی در پایگاه اطلاعاتی Scopus وابسته به شرکت انتشاراتی Elsevier پذیرفته شد. خوشبختانه مقالات منتشر شده در پنج سال گذشتۀ این نشریه نیز در پایگاه اطلاعاتیScopus نمایه و درج خواهند شد.
در شماره جاری از دو فصلنامه پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز، از بین مقالات ارسالی با رعایت اصول و استانداردهای حرفه ای تعداد 13 مقاله انتخاب و چاپ می شود. در اینجا لازم است از نویسندگان، داوران و اعضای هیات تحریریه که بدون چشم داشت با این مجله همکاری دارند سپاسگزاری نمایم.
در انتها ضمن تشکر از زحمات کارشناسان دفتر مجلات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، از کلیه اساتید، پژوهشگران، کارشناسان خبره، دانشجویان و سایر همکاران مراکز علمی-تحقیقاتی دعوت می شود مقالات تخصصی خود در زمینه های مرتبط را به ویژه به زبان انگلیسی به دفتر مجله ارسال نموده و ما را در نشر مطالب علمی و به روز یاری رسانند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
