دوره 8، شماره 16 - ( پاییز و زمستان 1396 )                   جلد 8 شماره 16 صفحات 213-222 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (639 مشاهده)
برای طراحی برخی از سازه‌های آبی، همچون سرریز سد و کانال‌ها نیاز به برآورد بارش بیشینه محتمل است. از آنجایی‌که تغییرپذیری اقلیمی و تغییر مکان در برآورد بارش بیشینه محتمل (PMP) اثر می‌گذارد، لذا انتخاب روش‌های مناسب آماری که برآورد درستی از بارش بیشینه محتمل به دست آورند بسیار مهم است. مقادیر بارش بیشینه محتمل به‌دست ‌آمده از روش هرشفیلد برآورد کارآمدی فراهم نمی­کند، بنابراین هدف از این پژوهش ­برآورد بارش بیشینه محتمل حوزه‌های جنوبی استان کهگیلویه و بویراحمد با استفاده از ضریب فراوانی (Km) مناسب است. در این پژوهش از آمار بلندمدت ایستگاه‌های منطقه و آزمون من-کندال برای روندیابی و برای بررسی همگنی منطقه توسط روش گشتاور خطی، استفاده شد. یافته­های این پژوهش نشان داد که از میان 31 ایستگاه، 3 ایستگاه دارای روند بود، که داده­های آن‌ها در محاسبات وارد نشد. یافته­های شبیه­سازی آماره­های همگنی داده­های 28 ایستگاه برگزیده نشان داد که بهترین توزیع آماری توزیع لوگ نرمال سه پارامتره است. آماره‌ همگنی محاسبه­شده 1H برابر با 61/1- است، که نشان دهنده نسبتاً ناهمگنی این منطقه است. در این صورت می‌توان از بزرگ‌ترین ضریب فراوانی برای برآورد بارش بیشینه محتمل کلیه ایستگاه‌ها استفاده کرد، که در این پژوهش بزرگ‌ترین ضریب فراوانی برابر با 45/4 است. با استفاده از بارش بیشینه محتمل محاسبه­شده ایستگاه‌ها منحنی‌های هم­بارش بیشینه محتمل منطقه برای نمایش پراکنش مکانی تهیه شد.
متن کامل [PDF 2774 kb]   (529 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۱۰

فهرست منابع
1. Casas, M. C., R. Rodrıguez., R. Nieto and A. Redano. 2008. The estimation of probable maximum precipitation the case of Catalonia, trends and directions in climate research. Annals of the New York Academy of Sciences, 1146: 291–302. [DOI:10.1196/annals.1446.003]
2. Chow, V. T., D.R. Maidment and L.W. Mays. 1988. Applied Hydrology. McGraw-Hill, New York, U.S.A.
3. Daniela, R., S. Zbynek and K. Vit. 2005. Estimation of probable maximum precipitation over the catchments in the Czech Republic. Atmospheric Research, 77: 707-721.
4. Desa, M.A.B and P.R. Rakhecha. 2007. Probable maximum precipitation for 24-hr duration over an equatorial region: part 2-Johor, Malaysin. Atmospheric Research. 84: 84-90. [DOI:10.1016/j.atmosres.2006.06.005]
5. Desa, M.M.N., A.B. Noriah and P.R. Rakhecha. 2001. Probable maximum precipitation for 24-hr duration over Southeast Asian monsoon region-selangor, Malaysin. Atmospheric Research, 58:41-54. [DOI:10.1016/S0169-8095(01)00070-9]
6. Fattahi, E., A. M. Noorian and K. Noohi. 2011. Comparison of physical and statistical methods for estimating probable maximum precipitation in southwestern basins of Iran. Desert, 15: 127-132.
7. Ghahraman, B. 2008. The estimation of one day duration probable precipitation over Atrak watershed in Iran. Journal of Scienes & Technology, 32: 175-179.
8. Hartkamp, A.D., K.D.N. Stein and J.W. White. 1999. Interpolation Technique's for climate Variables Res. Rep. NRG-GIS Series 99-01. Mexico, D.F.: CIMMYT.
9. Hershfield, D.M. 1965. Method for estimating probable maximum Percipitation. J. Am. Water Works Assoc, 57: 965-972. [DOI:10.1002/j.1551-8833.1965.tb01486.x]
10. Hosking, J.R.M. 1994. The Four-Parameter Kappa distribution. IBM Journal of Research and Development, 38: 251-258. [DOI:10.1147/rd.383.0251]
11. Hosking, J.R.M. and J.R. Wallis. 1997. Regional on L-Moments Cambridge University Press, New York, USA.
12. Hutchinson, M.F. 1991. The application of thin plate smoothing splines to continent-wide data assimilation. Melbourne: Bureau of Meteorology. In: Data Assimilation Systems, edited by J. D. Jasper, BMRC Research Report, 27: 104-113.
13. Khalaji Pirbalouty, M. and A. Sepaskhah. 2002. Estimating and Mapping 24-h Probable Maximum Precipitation by Statistical Methods as Compared to Synoptic Method for Iran. JWSS - Isfahan University of Technology, 6(1): 1-11 (In Persian).
14. Noori Gheidari, M.H. and A.R. Telvari. 2015. Estimating the Probable Maximum Precipitation in the Bakhtiari Dam Basin Using the Statistical and Synoptical Methods. Journal of Civil Engineering, 27(1): 189-198.
15. Rosner, B. 1975. On the detection of many outliers. Techno metrics, 17: 221-227. [DOI:10.2307/1268354]
16. Shafiei, M. and B. Ghahraman. 2009. Spatial distribution of Probable maximum precipitation for 24 h duration over Ghareh Ghum watershed. Iranian Journal of irrigation and drainage, 2(3): 50-59 (In Persian).
17. Soleimani Sardou, F., A. Salagegh., M. Sanjari and A. Azare. 2015. Application of linear moment methods for Hershfild method (case study Halilrud watershed). Journal of Range and Watershed Management, 68(1): 95-108.
18. Tajbakhsh, M. and B. Ghahraman. 2009. Estimation of 24-h probable maximum precipitation by using different statistical approaches for north-east of Iran. Journal of Water and Soil Conservation, 16(1): 123-141 (In Persian).
19. Torke Herchgani, M. 2014. Statistical estimation of 24-h probable maximum precipitation using correction of Hirschfild coefficient (cace study for Chaharmahal and Bakhtyari Province). Journal of Meteorological Organization, 38(85): 11-16.
20. World Metrological organization Estimates of maximum floods. 1969. WMO tech Note, No. 98, 208 pp.