وجود روابط مکانی بین متغیرهای اقلیمی با عوارض طبیعی مانند ارتفاع باعث شده تا جستجوی گرادیانها اولین گزینه در پهنهبندی آنها باشد. اما در مناطق بزرگ وجود گرادیانهای متعدد و نبود شناختی از آنها باعث میشود تا پژوهشگران از روشهای درونیابی قطعی و زمینآمار استفاده کنند. رگرسیون وزندار جغرافیایی یکی از روشهایی است که میتواند گرادیانهای موضعی را به خوبی شناسایی کند و درصورت وجود گرادیان، دقت درونیابی را افزایش دهد. بر این اساس پژوهشی انجام شد تا با در نظر گرفتن میانگین 30 ساله دمای هوا و رطوبت نسبی 240 ایستگاه همدیدی و اقلیمشناسی در ایران، دقت این روش با سایر روشهای درونیابی در پهنهبندی این دو پارامتر اقلیمی ارزیابی شود. نتایج این بررسی در مورد دمای هوا که تحت تأثیر ارتفاع میباشد نشان داد که نتایج درورنیابی به کمک روش رگرسیون وزندار جغرافیایی با دیگر روشهای درونیابی اختلاف معنیداری دارد در حالی که این اختلاف در مورد رطوبت نسبی مشاهده نشد و این میتواند به دلیل نبود رابطه مشخصی بین ارتفاع و رطوبت نسبی باشد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |