پاییز و زمستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه مهندسی آب
چکیده:   (18 مشاهده)

کیفیت منابع آب اراضی ساحلی در پایاب حوضه­های آبخیز، عمدتا به­دلیل فعالیت­های مختلف انسانی در حال کاهش است. در این تحقیق، تغییرات زمانی کیفیت آب زیرزمینی منطقه­ای ساحلی به وسعت 25 هزار هکتار واقع در استان مازندران، بررسی شد. قبل از فصل کشت برنج (زمستان 1388)، در فصل کشت برنج (بهار 1389) و بعد از فصل کشت برنج (تابستان 1389)، از آب زیرزمینی 37 چاه مشاهده­ای موجود در این منطقه نمونه­برداری شد. مقادیر هدایت الکتریکی، اسیدیته و غلظت کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، بی­کربنات، کلر و سولفات آب زیرزمینی نمونه­های آب زیرزمینی تعیین شد. براساس شاخص­ها و استانداردهای مختلف، کیفیت آب زیرزمینی از لحاظ مصارف کشاورزی، صنعت و شرب ارزیابی شد. متوسط هدایت الکتریکی آب زیرزمینی در فصول زمستان، بهار و تابستان به­ترتیب 5807، 3524 و 8656 میکروزیمنس بر سانتی­متر بود که نشان­دهنده افزایش خطر شور شدن آب زیرزمینی در انتهای فصل کشت برنج می­باشد. قلیائیت آب در حدود 60 درصد موارد در کلاس­های C4-S1، C4-S2، C4-S3 و C4-S4 قرار داشت. غلظت کلر آب زیرزمینی بیشتر از حد مجاز آن برای استفاده در صنعت بود. کیفیت آب زیرزمینی فصل تابستان 1389، نامناسب­ترین وضع را از نظر شرب در مقایسه با فصول زمستان 1388 و بهار 1389 داشت. نتایج نشان داد که کشت برنج تاثیر قابل توجهی بر کیفیت آب زیرزمینی در اراضی ساحلی مورد مطالعه داشت. براین اساس، مدیریت مناسب آب و مواد غذایی در طول فصل کشت برنج می­تواند در حفاظت کیفیت آب زیرزمینی منطقه مطالعه موثر ­باشد.  

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: حفاظت آب و خاک
دریافت: ۱۳۹۴/۱۱/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۹/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb