پاییز و زمستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
چکیده:   (19 مشاهده)

ﺗﺒﺨﻴﺮ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﻣﻬﻢ ﻭ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭ در ﭼﺮﺧﻪ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ که ﺳﺒﺐ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻦ حجم زیادی از آب آب‏بندان‏ها و دریاچه‏ها می‏گردد که اندازهگیری آن اهمیت زیادی در برنامه‏ریزی منابع آب دارد. در این پژوهش به وسیله تشت شناور مقدار تبخیر از سطح آب‏بندان دازمیرکنده در استان مازندران به مدت 6 ماه (فروردین-شهریور سال 1395) به صورت روزانه  اندازه‏گیری شد و مقدار تبخیر محاسبه شده از طریق فرمول‏های مایر، USBR، شاهتین، هفنر، پنمن، مارسیانو و ایوانف ایستگاه دشت ناز مقایسه شد و با استفاده از معیار‏های آماری مشخص شد به ترتیب روش ایوانف، USBR و شاهتین دارای دقت زیادی برای تعیین تبخیر از سطح آزاد در این منطقه می‏باشد. مقادیر جذر میانگین مربع خطا، انحراف نتایج و آزمون t در بهترین مدل به ترتیب 36/1، 18/0 و 95/0 می‏باشد. برای تعیین بهترین ضریب تشت با توجه به ‏دقت فرمول ایوانف برای منطقه، از مقادیر روزانه تبخیر با ضرایب 6/0، 7/0، 75/0، 8/0، 85/0 و 9/0 استفاده شد. با توجه به نتایج آماری ضریب 75/0 با حداقل مقدار MBE, RMSE و t به عنوان بهترین ضریب برای تشت شناور انتخاب شد. نتایج حاصل نشان دهنده‏‏‏ی 18 درصد تلفات تبخیر طی دوره پژوهش از حجم کل آب‏بندان می‏باشد که می‏توان با استفاده از بادشکن، اجسام شناور و برنامه ریزی صحیح منابع آب این مقدار را به حداقل رساند.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ساير موضوعات وابسته به مديريت حوزه آبخيز
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb