دوره 9، شماره 18 - ( پاییز و زمستان 1397 )                   جلد 9 شماره 18 صفحات 220-232 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

arabameri A, rezaei K, sohrabi M, shirani K. Evaluating of Quantitative Geomorphometric Parameters Efficiency in Increasing the Accuracy of Landslide Sensitivity Maps (Case Study: Fereydoun Shahr Basin, Isfahan Province) . jwmr. 2019; 9 (18) :220-232
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-821-fa.html
عرب عامری علیرضا، رضایی خلیل، سهرابی مسعود، شیرانی کورش. ارزیابی کارایی پارامترهای کمی ژئومورفومتریک در افزایش صحت نقشه های پهنه بندی حساسیت زمین لغزش (مطالعه موردی: حوضه فریدون شهر، استان اصفهان). پ‍‍ژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز. 1397; 9 (18) :220-232

URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-821-fa.html


دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (335 مشاهده)

یکی از اهداف ژئومورفولوژیست­ ها در کار با مدل­ های لندفرم ­های مختلف، بدست آوردن روابط بهتر در درک واقعیت‌های فیزیکی محیط است. در این پژوهش به ارزیابی کارایی پارامترهای ژئومورفومتریک در افزایش دقت نقشه­ های پهنه ­بندی حساسیت زمین­ لغزش پرداخته شد. به این صورت که در ابتدا با استفاده از ۹ پارامتر اولیه موثر در رخداد زمین ­لغزش شامل شیب، جهت شیب، ارتفاع، کاربری اراضی، لیتولوژی، فاصله از جاده، فاصله از گسل، فاصله از آبراهه و شاخص پوشش گیاهی (NDVI) اقدام به تهیه نقشه پهنه ­بندی گردید و در گام بعد پارامترهای ژئومورفومتریک موثر در رخداد زمین­ لغزش شامل شاخص موقعیت توپوگرافیک (TPI)، انحنای سطح، انحنای مقطع، طول شیب (LS)، شاخص خیسی توپوگرافی (TWI)،  شاخص توان آبراهه (SPI) و شاخص نسبت مساحت سطح (SAR) به مدل اضافه و اقدام به تهیه نقشه پهنه ­بندی گردید و در آخرین گام صحت نقشه­ های پهنه ­بندی با استفاده از منحنی ROC مورد ارزیابی قرار گرفت. جهت تهیه نقشه ­های پهنه ­بندی از یک مدل ترکیبی جدید استفاده گردید، بدین ­صورت که برای تعیین وزن معیارها از روش رگرسیون چند متغیره و برای تعیین وزن کلاس ­ها از روش نسبت فراوانی استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که شاخص­ های ژئومورفومتریک تأثیر به ­­­سزایی در افزایش دقت تشخیص مناطق حساس به زمین­ لغزش داشت و باعث افزایش صحت نقشه پهنه­ بندی از ۷۳۱/۰ به ۹۳۸/۰ گردید، همچنین قدرت تفکیک بین طبقات لغزش را نیز افزایش دادند. طبق نتایج پارامترهای شاخص موقعیت توپوگرافی، انحنای سطح و نسبت مساحت سطح بیشترین تأثیر را در افزایش صحت نقشه پهنه ­بندی داشتند. بر اساس نتایج رویکرد برتر،  ۶۸/۸ درصد (۶۷۳۷ هکتار) از مساحت منطقه در رده خطر خیلی­ زیاد و ۳۳/۱۵ درصد (۱۱۹۰۶ هکتار) در رده زیاد قرار دارد. با توجه به توان بالای پارامترهای ژئومورفومتریک در تشخیص مناطق حساس به زمین ­لغزش استفاده از این پارامترها در پهنه­ بندی خطر زمین ­لغزش توصیه می­ گردد.

 

 

متن کامل [PDF 1927 kb]   (86 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بلايای طبيعی (سيل، خشکسالی و حرکت های توده ای)
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۲ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۷/۱۱/۱ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۱/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb