پاییز و زمستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
چکیده:   (12 مشاهده)
چکیده:
مدل­های تجربی از مناسب­ترین ابزار برآورد فرسایش و رسوبدهی حوزه­های آبخیز فاقد اندازه­گیری هستند. اصولا، قبل از استفاده از هر مدل تجربی باید نسبت به ارزیابی آن اقدام کرد. برای ارزیابی دو مدل تجربی MPSIAC و EPM در استان کرمان، 10 بند با کاربری مرتع در حوزه­های بالادست آن­ها انتخاب شدند. عمر بندهای منتخب دوازده سال بود و بدلیل عدم سرریز جریان، کل رسوب آن­ها به تله افتاده بود. مقدار رسوب نهشته شده پشت بندها از طریق نقشه­برداری، عمق سنجی و اندازه­گیری جرم مخصوص تعیین شد. رسوبدهی متوسط سالانه هر آبخیز با لحاظ عمر سد محاسبه گردید. مقدار حداقل، حداکثر و متوسط رسوبدهی مشاهده­ای 10 بند به ترتیب 6/0، 9/16 و 3/9 تن بر هکتار در سال بدست آمد. در مرحله بعد، با مطالعه آبخیز بالادست و تهیه نقشه­ عوامل مدل­ها، رسوبدهی متوسط سالانه هر دو مدل برآورد گردید. مقدار حداقل، حداکثر و متوسط رسوبدهی متناظر برآوردی 10 آبخیز با مدل­های MPSIAC و EPM به ترتیب 7/3، 7/5، 66/4 و 1/1، 8/19، 93/10 تن بر هکتار در سال محاسبه شد. مقایسه میانگین مقادیر برآوردی با مشاهده­ای با آزمون t-استیودنت، اختلاف معنی­داری را در سطح اطمینان 95% نشان نداد. البته مدل MPSIAC  با مربع خطای نسبی (09/0) کمتر از مدل EPM (18/0) مناسب­تر تشخیص داده شد.
واژه‌های کلیدی: MPSIAC، EPM، مخازن کوچک، رسوب دهی، استان کرمان.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فرسايش خاک و توليد رسوب
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۵/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb