دوره 17، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 17 شماره 1 صفحات 179-165 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Karimi Z, Talebi A. (2026). Improving the Status of the Water Rights of the Pelasjan River in the Zayandeh Roud Watershed Using the DPSIR Method. J Watershed Manage Res. 17(1), 165-179. doi:10.61882/jwmr.2026.1289
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1289-fa.html
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1289-fa.html
کریمی زینب، طالبی علی.(1405). بهبود وضعیت حقآبه رودخانه پلاسجان حوزه آبخیز زایندهرود با استفاده از روش DPSIR پژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز 17 (1) :179-165 10.61882/jwmr.2026.1289
زینب کریمی*1 
، علی طالبی2
، علی طالبی2
1- گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2- گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (802 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: احداث سدهای غیر اصولی و افزایش استحصال آب برای مصارف مختلف از جمله کشاورزی، رودخانههای جهان را در معرض تهدید قرار داده است. این ساختوسازهای بدون تدبیر منجر به بروز تأثیرات قابل توجهی از جمله کاهش کل جریان و تحت تأثیر قرار دادن تغییرات فصلی رودخانهها میشود. این مداخلات ضمن اثرات منفی بر روی خدمات هیدرولوژیکی و اکولوژیکی بهوسیله بومسازگانها، میزان آسیبپذیری جوامع وابسته به این خدمات را افزایش میدهند. با توجه به این موضوع و مشکلات و راهکارهای مدیریتی مختص یک منطقه، پژوهش حاضر با هدف شناسایی نیروی محرک-فشار-وضعیت-اثر-پاسخ در راستای بهبود وضعیت حقآبه رودخانه پلاسجان حوزه آبخیز زایندهرود برنامهریزی شده است. متوسط کل حجم جریان سالانهای که بهعنوان رژیم جریان محیطزیستی در نظر گرفته میشود با نام حقآبه یا نیاز آبی محیط زیستی بیان میشود. در این راستا، حقآبه محیط زیست رودخانه مقدار آبی است که برای حفظ و مدیریت وضعیت طبیعی محیط زیست رودخانه در آن جاری یا رها میشود. عدم حفظ حقآبه محیط زیست رودخانه سبب آسیبدیدگی تمام موجودات و بومسازگانها، منابع آب زیرزمینی و دشتها میشود.
مواد و روشها: ابتدا حقآبه محیط زیستی منطقه مورد مطالعه با استفاده از روش مونتانا و منحنی تداوم جریان طی دوره آماری 20 ساله (1400-1380) برآورد شد. در روش مونتانا میانگین ماهانه و سالانه دبی، میانگین بلندمدت ماههای پرآب و کمآب رودخانه پلاسجان محاسبه میشود. همچنین، در روش منحنی تداوم جریان، حداقل جریان محیط زیستی بر اساس شاخص Q90 محاسبه شد. سپس، از طریق برگزاری کارگاههایی با مشارکت ذینفعان، درخت مشکلات و اهداف بر اساس کاهش و بهبود حقآبه محیط زیستی ترسیم شد. گروه ذینفعان (30 نفر) شامل رهبران و اعضای شوراهای روستا، کارشناسان اداره منابع طبیعی و آبخیزداری، آب منطقهای، محیط زیست، جهاد کشاورزی و اعضای هیئت علمی دانشگاههای یزد و صنعتی اصفهان بودند. در ادامه، از طریق تعیین روابط میان فعالیتهای انسان و محیط زیست به توصیف مشکلات و بهبود وضعیت حقآبه با استفاده از مدل مفهومی DPSIR پرداخته شد. این مدل زنجیرهای از ارتباطات است که با نیروهای محرکه (D) آغاز میشود و با تعیین پاسخ مناسب (R) در راستای کاهش و یا جلوگیری از نیروهای محرک، فشارها (P)، اثرات (I) و بهبود وضعیت (S) بومسازگان میشود. در نهایت، پس از شناسایی عناصر مربوطه و در نظر گرفتن پیشنهادها و ترجیحات آنها، عوامل و پاسخهای پیشنهادی از نظر کارشناسان و ذینفعان با استفاده از آزمون فریدمن اولویتبندی شدند.
یافتهها: حقآبه محیط زیستی رودخانه پلاسجان بر اساس روش مونتانا نباید در ماههای کمآب (خرداد تا بهمن) کمتر از 0/15 و در ماههای پرآب (اسفند تا اردیبهشت) بهترتیب کمتر از 0/94 و 1/38 مترمکعب بر ثانیه باشد. بر اساس روش منحنی تداوم جریان، حداقل حقآبه در رودخانه پلاسجان که بایستی رعایت شود، 1/38 مترمکعب بر ثانیه است. نتایج کمی حقآبه محیط زیستی حاکی از زنگ خطر و آغاز بحران در منطقه است. نتایج مدل DPSIR نشان دادند که تغییرات اقلیمی و خشکسالی بهعنوان مهمترین نیروی محرکه در آبخیز اسکندری بودند. کارشناسان و ذینفعان بهترتیب ضعف قوانین بهرهبرداری از منابع آب و اعمال مدیریت بالا-پایین را بهعنوان مهمترین عوامل فشار در منطقه معرفی کردند. فشارها منجر به بحرانیترین دلایل ایجاد عدم تعادل میان عرضه و تقاضای آب میشوند که منجر به عدم رعایت حقآبه بهرهبرداران و حوضه پایین دست از دیدگاه ذینفعان شده است. ذینفعان تغییر حکمرانی بالا- پایین به پایین- بالا را بهعنوان پاسخ مناسب معرفی کردند. بر اساس دیدگاه کارشناسان، وضعیت منطقه با مسائل اولویتداری از جمله عدم رعایت حقآبه رودخانهها نمود پیدا کرده است. این امر منجر به عدم رعایت حقآبه بهرهبرداران و حوضه پایین دست شده است که مناسبترین پاسخ برای شرایط ایجاد شده، توسعه برنامههای تخصیص بهینه مصرف آب و تنظیم حقآبه است. لازم به ذکر است که نتایج حاصل بر اساس آزمون فریدمن معناداری عناصر مورد بررسی را در سطح 5 درصد نشان میدهند.
نتیجهگیری: کاهش حقآبه رودخانه پلاسجان چشمانداز منطقه را تغییر و مشکلات محیطی عدیدهای را برای آبخیزنشینان و بهرهبرداران ایجاد کرده است. لذا، این تغییرات منجر به واکنشهای متعددی از سوی ذینفعان منطقه از جمله تغییر و تبدیل اراضی طبیعی به اراضی دیم کمبازده، کشت محصولات با نیاز آبی بالا، عدم رعایت حقآبه، برداشت بیرویه و غیرمجاز از منابع آبهای سطحی و زیرزمینی و غیره شده است. از آنجایی که پاسخهای ارائه شده در این پژوهش دارای ماهیتی چندرشتهای هستند و مسائل مختلف را در نظر میگیرند، بهمنظور دستیابی به اهداف پژوهش، همکاریهای درون و برونسازمانی همه ادارات ضرورت دارد. ضمناین که استفاده از همفکری و مشارکت ذینفعان در برنامههای اجرایی میتواند موفقیت پروژهها را تضمین کند. همچنین، پژوهش حاضر از نظر بررسی روابط میان فعالیتهای انسانی در راستای حقآبه محیط زیستی رودخانه پلاسجان جدید است. بنابر این، میتوان اذعان داشت که نتایج پژوهش حاضر میتوانند دیدگاه سازمانهای مربوطه را تغییر دهند و منجر به اجرای اقدامات اجرایی مؤثر و بهینهتر برای بهبود وضعیت منطقه مورد مطالعه شوند.
مقدمه و هدف: احداث سدهای غیر اصولی و افزایش استحصال آب برای مصارف مختلف از جمله کشاورزی، رودخانههای جهان را در معرض تهدید قرار داده است. این ساختوسازهای بدون تدبیر منجر به بروز تأثیرات قابل توجهی از جمله کاهش کل جریان و تحت تأثیر قرار دادن تغییرات فصلی رودخانهها میشود. این مداخلات ضمن اثرات منفی بر روی خدمات هیدرولوژیکی و اکولوژیکی بهوسیله بومسازگانها، میزان آسیبپذیری جوامع وابسته به این خدمات را افزایش میدهند. با توجه به این موضوع و مشکلات و راهکارهای مدیریتی مختص یک منطقه، پژوهش حاضر با هدف شناسایی نیروی محرک-فشار-وضعیت-اثر-پاسخ در راستای بهبود وضعیت حقآبه رودخانه پلاسجان حوزه آبخیز زایندهرود برنامهریزی شده است. متوسط کل حجم جریان سالانهای که بهعنوان رژیم جریان محیطزیستی در نظر گرفته میشود با نام حقآبه یا نیاز آبی محیط زیستی بیان میشود. در این راستا، حقآبه محیط زیست رودخانه مقدار آبی است که برای حفظ و مدیریت وضعیت طبیعی محیط زیست رودخانه در آن جاری یا رها میشود. عدم حفظ حقآبه محیط زیست رودخانه سبب آسیبدیدگی تمام موجودات و بومسازگانها، منابع آب زیرزمینی و دشتها میشود.
مواد و روشها: ابتدا حقآبه محیط زیستی منطقه مورد مطالعه با استفاده از روش مونتانا و منحنی تداوم جریان طی دوره آماری 20 ساله (1400-1380) برآورد شد. در روش مونتانا میانگین ماهانه و سالانه دبی، میانگین بلندمدت ماههای پرآب و کمآب رودخانه پلاسجان محاسبه میشود. همچنین، در روش منحنی تداوم جریان، حداقل جریان محیط زیستی بر اساس شاخص Q90 محاسبه شد. سپس، از طریق برگزاری کارگاههایی با مشارکت ذینفعان، درخت مشکلات و اهداف بر اساس کاهش و بهبود حقآبه محیط زیستی ترسیم شد. گروه ذینفعان (30 نفر) شامل رهبران و اعضای شوراهای روستا، کارشناسان اداره منابع طبیعی و آبخیزداری، آب منطقهای، محیط زیست، جهاد کشاورزی و اعضای هیئت علمی دانشگاههای یزد و صنعتی اصفهان بودند. در ادامه، از طریق تعیین روابط میان فعالیتهای انسان و محیط زیست به توصیف مشکلات و بهبود وضعیت حقآبه با استفاده از مدل مفهومی DPSIR پرداخته شد. این مدل زنجیرهای از ارتباطات است که با نیروهای محرکه (D) آغاز میشود و با تعیین پاسخ مناسب (R) در راستای کاهش و یا جلوگیری از نیروهای محرک، فشارها (P)، اثرات (I) و بهبود وضعیت (S) بومسازگان میشود. در نهایت، پس از شناسایی عناصر مربوطه و در نظر گرفتن پیشنهادها و ترجیحات آنها، عوامل و پاسخهای پیشنهادی از نظر کارشناسان و ذینفعان با استفاده از آزمون فریدمن اولویتبندی شدند.
یافتهها: حقآبه محیط زیستی رودخانه پلاسجان بر اساس روش مونتانا نباید در ماههای کمآب (خرداد تا بهمن) کمتر از 0/15 و در ماههای پرآب (اسفند تا اردیبهشت) بهترتیب کمتر از 0/94 و 1/38 مترمکعب بر ثانیه باشد. بر اساس روش منحنی تداوم جریان، حداقل حقآبه در رودخانه پلاسجان که بایستی رعایت شود، 1/38 مترمکعب بر ثانیه است. نتایج کمی حقآبه محیط زیستی حاکی از زنگ خطر و آغاز بحران در منطقه است. نتایج مدل DPSIR نشان دادند که تغییرات اقلیمی و خشکسالی بهعنوان مهمترین نیروی محرکه در آبخیز اسکندری بودند. کارشناسان و ذینفعان بهترتیب ضعف قوانین بهرهبرداری از منابع آب و اعمال مدیریت بالا-پایین را بهعنوان مهمترین عوامل فشار در منطقه معرفی کردند. فشارها منجر به بحرانیترین دلایل ایجاد عدم تعادل میان عرضه و تقاضای آب میشوند که منجر به عدم رعایت حقآبه بهرهبرداران و حوضه پایین دست از دیدگاه ذینفعان شده است. ذینفعان تغییر حکمرانی بالا- پایین به پایین- بالا را بهعنوان پاسخ مناسب معرفی کردند. بر اساس دیدگاه کارشناسان، وضعیت منطقه با مسائل اولویتداری از جمله عدم رعایت حقآبه رودخانهها نمود پیدا کرده است. این امر منجر به عدم رعایت حقآبه بهرهبرداران و حوضه پایین دست شده است که مناسبترین پاسخ برای شرایط ایجاد شده، توسعه برنامههای تخصیص بهینه مصرف آب و تنظیم حقآبه است. لازم به ذکر است که نتایج حاصل بر اساس آزمون فریدمن معناداری عناصر مورد بررسی را در سطح 5 درصد نشان میدهند.
نتیجهگیری: کاهش حقآبه رودخانه پلاسجان چشمانداز منطقه را تغییر و مشکلات محیطی عدیدهای را برای آبخیزنشینان و بهرهبرداران ایجاد کرده است. لذا، این تغییرات منجر به واکنشهای متعددی از سوی ذینفعان منطقه از جمله تغییر و تبدیل اراضی طبیعی به اراضی دیم کمبازده، کشت محصولات با نیاز آبی بالا، عدم رعایت حقآبه، برداشت بیرویه و غیرمجاز از منابع آبهای سطحی و زیرزمینی و غیره شده است. از آنجایی که پاسخهای ارائه شده در این پژوهش دارای ماهیتی چندرشتهای هستند و مسائل مختلف را در نظر میگیرند، بهمنظور دستیابی به اهداف پژوهش، همکاریهای درون و برونسازمانی همه ادارات ضرورت دارد. ضمناین که استفاده از همفکری و مشارکت ذینفعان در برنامههای اجرایی میتواند موفقیت پروژهها را تضمین کند. همچنین، پژوهش حاضر از نظر بررسی روابط میان فعالیتهای انسانی در راستای حقآبه محیط زیستی رودخانه پلاسجان جدید است. بنابر این، میتوان اذعان داشت که نتایج پژوهش حاضر میتوانند دیدگاه سازمانهای مربوطه را تغییر دهند و منجر به اجرای اقدامات اجرایی مؤثر و بهینهتر برای بهبود وضعیت منطقه مورد مطالعه شوند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
ساير موضوعات وابسته به مديريت حوزه آبخيز
دریافت: 1404/5/6 | پذیرش: 1404/8/19
دریافت: 1404/5/6 | پذیرش: 1404/8/19
فهرست منابع
1. Acreman, M. (2016). Environmental flows-basics for novices. Wiley Interdisciplinary Reviews. Water, 3(5), 622-628. [In Persian] [DOI:10.1002/wat2.1160]
2. Akhondi, N., Moghaddasi, M., & Anvari, S. (2022). Impact Assessment of Environmental Demand in Design and Operation of Dams using Simulation Algorithm. Journal of Watershed Management Research, 13(25), 30-39. [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.13.25.30]
3. Bayat, R., Gerami, Z., Arabkhedri, M., Peyrowan, H., & Kazemi, R. (2021). Investigating the status of some components of assessment of watersheds and prioritizing sub-catchments in terms of erosion reduction (Case study of Karkheh Watershed). Journal of Watershed Management Research, 12(23), 108-118. [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.12.23.108]
4. Dashti, S., & Karimipoor, F. (2023). Environmental hazard assessment of Gomishan International wetland using conceptual framework DPSIR and TOPSIS. Natural Environment, 75, 46-63. [In Persian]
5. Dogrul, E.C., Kadir, T.N., Brush, C.F., & Chung, F.I. (2016). Linking groundwater simulation and reservoir system analysis models: The case for California's Central Valley. Environmental Modelling and Software, 77, 168-182. [DOI:10.1016/j.envsoft.2015.12.006]
6. EEA. (1995). Europe's Environment: The Dobris Assessment. European Environmental Agency, Copenhagen.
7. Effectiveness studies of watershed operation in Zayandehroud dam basin, (2021). Groundwater report.
8. Enteshari najafabadi, S. (2019). Compilation of water resource management framework in Zayandeh Rood watershed with emphasis on social, economic and environmental aspects. PhD Thesis, Faculty of Civil Engineering, Isfahan.
9. Esmaili, K., Sadeghe, Z., Kaboli, A., & Shafaei, H. (2018). Application hydrological methods for estimating River environmental water rights (Case Study of Gorganroud River). Journal of Natural Environment, 71(4), 437-451. [In Persian]
10. Fuladi Panah, M., & Jorablou, M., (2015). Hydrological Method to Evaluate Environmental Flow (Case Study: Gharahsou River, Ardabil). World Academy of Science, Engineering and Technology, Environmental, Chemical, Ecological, Geological and Geophysical Engineering, 9(2), 62-5. [In Persian]
11. Gessesew, W.S. (2017). Application of DPSIR framework for assessment of land degradation: a review. Approaches in Poultry, Dairy & Veterinary Sciences, 3(1), 4-000. [DOI:10.31031/APDV.2017.01.000522]
12. Gedefaw, A.A., Atzberger C., Bauer, Th., Agegnehu, S.K., & Mansberger, R. (2020). Analysis of land use change detection in Gozamin District, Ethiopia: From remote sensing and DPSIR perspectives. Sustainability, 12(4534), 1-25. [DOI:10.3390/su12114534]
13. Guideline for finding aquatic ecosystems environmental water requirement. (2012). 111 p. [In Persian]
14. Hashemi, M.S., Zare F., Bagheri A., & Moridi, A., (2014). Flood assessment in the context of sustainable development using the DPSIR framework. Environmental Protection and Policy, 2(2), 41-49. [In Persian] [DOI:10.11648/j.ijepp.20140202.11]
15. Haque, M.N., Mamun M.A., Saroar M.M., & Roy T.K. (2019). Application of DPSIR framework to assess the status and role of blue ecosystem services (BES) in Khulna city. Engeenering Sciences, 10(2), 49-60.
16. Jafari, T., Kiem, A.S., Javadi, S., Nakamura, T., & Nishida, K. (2021). Using insights from water isotopes to improve simulation of surface water-groundwater interactions. Science of Total Environment, 798, 149-253. [DOI:10.1016/j.scitotenv.2021.149253]
17. Kamali, M., Azarnivand, H., Malekian, A., & Mosaffaei, J. (2023). Developing management solutions for Alolak watershed in the Qazvin province using the DPSIR approach. Journal of Watershed Management Research, 4(28), 148- 162. [In Persian] [DOI:10.61186/jwmr.14.28.148]
18. Karimi, Z., Sheikh, V.B., & Sadoddin, A. (2021). The effect of watershed management measures on cultural services of ecosystem, Case study: Dehchenashk sub-watershed (Chehl Chai Watershed- Golestan province). Environmental Researches, 12 (24), 103-115. [In Persian]
19. Karimi, S., Pourebrahim, Sh., Salajegheh, A., Malekian, A., Strauch, M., volk, M., & Witing, F., (2021). Environmental flow requirements of Karaj River's sub-watersheds using Flow Duration Curve and Indicators of Hydrological Alteration. Rangeland and Watershed Management, 74(2), 393-405. [In Persian]
20. Karimi, Z., & Talebi, A., (2023). An integration of remote sensing and the DPSIR framework to analyze the land-use changes in the future (Case study: Eskandari Watershed). Ecopersia, 11(4), 319-336.
21. Karimi, Z., & Talebi, A., (2024). Development of management solutions to increase runoff from the past to the future (Case study: Zayandeh Rooud Watershed, Eskandari subwatershed). Integrated Watershed Management, 4(1), 61-75. [In Persian]
22. Karimi, Z., (2024). Governance of water or watershed in Iran. Extension and Development of Watershed Management, 11(43), 40-49. [In Persian]
23. Kelble, C.R., Loomis, D.K., Lovelace, S., Nuttle, W.K., Ortner, P.B., Fletcher, P., & Boyer, J.N. (2013). The EBM-DPSER conceptual model: integrating ecosystem services into the DPSIR framework. PLoS One, 8(8), 70766. [DOI:10.1371/journal.pone.0070766]
24. King, J., & Brown, C., (2003). Water resources and environment, technical note C.1. Environmental flows: Concept and Methods, World Bank.
25. Lewison, R., Rudd, M., Al-hayek, W., Baldwin, C., Beger, M., Lieske, S., Jones, Ch., Satumanatpan, S., Junchompoo, Ch., & Hines, H. (2016). How the DPSIR framework can be used for structuring problems and facilitating empirical research in coastal systems. Environmental Science and Policy, 56, 110-119. [DOI:10.1016/j.envsci.2015.11.001]
26. Lin, K., Lin, Y., Xu, Y., Chen, X., Chen, L., & Singh, P.V. (2017). Inter- and intra- annual environmental flow alteration and its implication in the Pearl River Delta, South China. Journel of Hydro-environment Research, 15, 27-40. [DOI:10.1016/j.jher.2017.01.002]
27. Moosavi, V., Hayatzadeh, M., Karami, A., & Poormolaee, N. (2022). System approach toward comprehensive analysis of the vulnerability of Yazd-Ardakan plain environment; challenges and solutions. Environmental Sciences, 19 (4), 249-268. [In Persian] [DOI:10.52547/envs.2021.1015]
28. Mosaffaie, J., Jam, A.S., Tabatabaei, M.R., & Kousari, M.R. (2021). Trend assessment of the watershed health based on DPSIR framework. Land Use Policy, 100, 104911. [DOI:10.1016/j.landusepol.2020.104911]
29. Namaalwa, S., Van dam, A.A., Funk, A., Ajie, G.S., & Kaggwa, R.C. (2013). A characterization of the drivers, pressures, ecosystem functions and services of Namatala wetland, Uganda. Environmental Sciences Policy, 34, 44-57. [DOI:10.1016/j.envsci.2013.01.002]
30. Noori Esfandiary, A. (2015). Evaluation of water governance in Iran, Shargh Newspaper. [In Persian].
31. Obubu, J., Odong, R., Alamerew, T., & Fetahi, T. (2022). Application of DPSIR model to identify the drivers and impacts of land use and land cover changes and climate change on land, water, and livelihoods in the L. Kyogabasin: implications for sustainable management. African Centre of Excellence for Water Management, Addis Ababa University, Addis Ababa, Ethiopia. [DOI:10.21203/rs.3.rs-1246419/v1]
32. Panahi, Gh., Khodashenas, S.R., & Farid, AR. (2017). Evaluation of methods for estimating environmental flow in Rivers. Water and Sustainable Development, 4(1), 73-80. [In Persian]
33. Peng, L., & Sun, L., (2016). Minimum in stream flow requirement for the water-reduction section of diversion-type hydropower station: a case study of the Zagunao River, China. Environmental Earth Sciences, 75(17), 1-8. [DOI:10.1007/s12665-016-6019-1]
34. Pirouzian, E., Tabrizi, M., & Sedghi, H. (2020). Investigating different methods for estimating the need for environmental water (Case study: Alandchay River). Environmental Science Technology, 22(7), 27-41. [In Persian]
35. Pumo, D., Noto, L.V., & Viola, F.N. (2013). Ecohydrological modelling of flow duration curve in Mediterranean river basin [in Farsi]. Water Resourses Rsarches, 52, 314-327. [DOI:10.1016/j.advwatres.2012.05.010]
36. Quevedo, J.M.D., Lukman, K.M., Ulumuddin, Y.I., Uchiyama, Y., & Kohsaka, R. (2023). Applying the DPSIR framework to qualitatively assess the globally important mangrove ecosystems of Indonesia: a review towards evidence-based policymaking approaches. Marine Policy, 147, 105354. [DOI:10.1016/j.marpol.2022.105354]
37. Sahoo, S., Khare, D., Mishra, P.K., Behera, S., & Krishan, R. (2016). A comparative study on environmental flows assessment methods in lower reach of Mahanadi River. Eng. Trends Technol, 32(2), 82-90. [DOI:10.14445/22315381/IJETT-V32P215]
38. Salehian, S., & Manshizadeh, R., (2017). Analysis of changes in underground water resources in connection with the instability of water resources in the Zayandeh Roud watershed. Rain Water Catchment Surface Systems, 5(17), 15-24. [In Persian]
39. Sedigh Kia, M., Ayob Zadeh, S.A., & Haji Esmaeili, M. (2014). Investigating the requirements of environmental flow estimation in rivers with hydro ecological methods (Case study: Delichai river located in Tehran province). Ecohydrology, 2(3), 289-290. [In Persian]
40. Shokoohi, A., & Hong, Y. (2011). Using morphological characteristics in permanent rivers to determine the minimum water requirement of the ecological environment. Environmental Studies (JES), 37(58), 117-128. [In Persian]
41. Smakhtin, V.U., & Shilpakar, R.L. (2005). Planning for environmental water allocations: An example of hydrology-based assessment in the East Rapti River, Nepal. Research Report 89. Colombo, Sri Lanka: International Water Management Institute.
42. Soltani1, M.J., Motamedvaziri, B., Norouzi, A.A., Ahmadi, H., & Mosaffaei, J. (2023). Trend assessment of factors affecting Hendijan dust storms using driving forces-pressure-state-impact-response framework. Watershed Engineering and Management, 115(2), 297-313.
43. Taheri Gorji, Sh., Moridi, A., & Majdzadeh, S.M. (2022). Role of flow naturalization in estimating environmental flow by hydraulic and hydrological approaches. Water and Irrigation Management, 12(3), 615-628. [In Persian]
44. Talebi, A., & Karimi, Z. (2023). Presentation of management responses regarding the strategy of improving the water resources status of Zayandeh Roud Watershed. Integrated Watershed Management, 3(4), 74 -91. [In Persian]
45. Zhou, S.D., Mueller, F., Burkhard, B., CAO, X.J., & Ying, H.O.U. (2013). Assessing agricultural sustainable development based on the DPSIR approach: case study in Jiangsu, China. Integrated Agriculture, 12(7), 1292-1299. [DOI:10.1016/S2095-3119(13)60434-7]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
