پاییز و زمستان 1400                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه اراک
چکیده:   (39 مشاهده)
مدیریت جامع و اصولی منابع آب زیرزمینی مستلزم داشتن اطلاع کافی از تغییرات مکانی کیفیت آب بر اساس مدل‌های  بهینه­سازی و شبیه‌سازی می­باشد. در این  پژوهش با استفاده از مدل ANFIS و مدل شبکه عصبی مصنوعی با دو روش آموزش MLPLM و MLPBFG و نیز روش زمین آماری سیستم اطلاعات جغرافیایی، تغییرات زمانی و مکانی پارامترهای کیفی هدایت الکتریکی، اسیدیته و غلظت ذرات جامد منابع آب زیرزمینی در دشت کمیجان بررسی گردید. نتایج نشان داد در بین مدل‌های شبکه هوشمند، ANFIS با ضریب تبیین بالای 9/0 از کارایی بهتری برخوردار است. در روش زمین آمار، مدل کریجینگ در تمامی متغیرهای مورد بررسی با داشتن ضریب تعیین بالا (به ترتیب 73/0، 66/0 و 85/0 برای متغیرهای EC، TDS و pH) عملکرد بهتری نسبت به روش کوکریجینگ داشته است. همچنین با توجه به نتایج ارزیابی متقابل و نقشه­های پهنه­بندی، روش شبکه هوشمند ANFIS نتایج بهتری را نسبت به روش زمین آمار ارائه داد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هيدرولوژی
دریافت: 1398/8/5 | ویرایش نهایی: 1400/6/21 | پذیرش: 1399/5/12 | انتشار: 1400/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb