پاییز و زمستان 1400                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه آزاد
چکیده:   (48 مشاهده)
بهینه سازی عملکرد آبگیرها و افزایش جریان ورودی به آبگیر ،  در عین حال کنترل بستر رسوبی کانال از لحاظ فرسایش و رسوبگذاری یکی از مسائل مورد بحث مهندسی آب بوده است. در این تحقیق استفاده از آبشکن‌ها، برای افزایش دبی ورودی به آبگیر جانبی، به طوری که کم‌ترین آشفتگی و فرسایش و رسوب‌گذاری را ایجاد کند، توسط پنج مدل آزمایشگاهی و هر کدام در دو دبی مختلف 40 و 60 لیتر بر ثانیه مورد بررسی قرار گرفته است. مدل بدون آبشکن به عنوان شاهد در نظر گرفته شده و در دیگر مدل‌ها آبشکن در بالادست و سمت آبگیر، بالادست و روبروی آبگیر، پایین دست و روبروی آبگیر و هم‌چنین در بالادست و روبروی آبگیر به‌صورت سری آبشکن قرار گرفت. پس از انتخاب بهترین نحوه‌ی قرارگیری آبشکن، مدل عددی آن در نرم‌افزار Flow3D  اعتبارسنجی شد و پارامترهای فاصه‌ی آبشکن از آبگیر و طول آبشکن مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد در حالتی که آبشکن در پایین‌دست و روبروی آبگیر قرار دارد بهترین نتایج آبشستگی و نسبت انشعاب حاصل شد. افزایش 66 و 41 درصدی به ترتیب در دبی 40 و 60 لیتر بر ثانیه برای دبی انشعابی نسبت به مدل شاهد رخ داد. با تغییر فاصله و طول آبشکن در مدل‌های عددی بهترین فاصله 58 درصد عرض آبگیر و بهترین طول 30 درصد عرض کانال اصلی محاسبه شد. در نتیجه استفاده از آبشکن‌ها در بخش پایین دست و روبروی آبگیر در کانال‌ها و رودخانه‌های دارای آبگیر جانبی قائم توصیه می‌گردد. بهینه سازی عملکرد آبگیرها و افزایش جریان ورودی به آبگیر ،  در عین حال کنترل بستر رسوبی کانال از لحاظ فرسایش و رسوبگذاری یکی از مسائل مورد بحث مهندسی آب بوده است. در این تحقیق استفاده از آبشکن‌ها، برای افزایش دبی ورودی به آبگیر جانبی، به طوری که کم‌ترین آشفتگی و فرسایش و رسوب‌گذاری را ایجاد کند، توسط پنج مدل آزمایشگاهی و هر کدام در دو دبی مختلف 40 و 60 لیتر بر ثانیه مورد بررسی قرار گرفته است. مدل بدون آبشکن به عنوان شاهد در نظر گرفته شده و در دیگر مدل‌ها آبشکن در بالادست و سمت آبگیر، بالادست و روبروی آبگیر، پایین دست و روبروی آبگیر و هم‌چنین در بالادست و روبروی آبگیر به‌صورت سری آبشکن قرار گرفت. پس از انتخاب بهترین نحوه‌ی قرارگیری آبشکن، مدل عددی آن در نرم‌افزار Flow3D  اعتبارسنجی شد و پارامترهای فاصه‌ی آبشکن از آبگیر و طول آبشکن مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد در حالتی که آبشکن در پایین‌دست و روبروی آبگیر قرار دارد بهترین نتایج آبشستگی و نسبت انشعاب حاصل شد. افزایش 66 و 41 درصدی به ترتیب در دبی 40 و 60 لیتر بر ثانیه برای دبی انشعابی نسبت به مدل شاهد رخ داد. با تغییر فاصله و طول آبشکن در مدل‌های عددی بهترین فاصله 58 درصد عرض آبگیر و بهترین طول 30 درصد عرض کانال اصلی محاسبه شد. در نتیجه استفاده از آبشکن‌ها در بخش پایین دست و روبروی آبگیر در کانال‌ها و رودخانه‌های دارای آبگیر جانبی قائم توصیه می‌گردد.
واژه‌های کلیدی: آبشستگی، Flow3D، فرسایش، رسوبگذاری
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فرسايش خاک و توليد رسوب
دریافت: 1399/7/9 | ویرایش نهایی: 1400/6/21 | پذیرش: 1400/2/1 | انتشار: 1400/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb