دوره 13، شماره 25 - ( بهار و تابستان 1401 1401 )                   جلد 13 شماره 25 صفحات 29-21 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Balvaieh A, Gholami L, Shokrian F, Kavian A. Effects Study of Individually and Combinied of Soil Conditioners on Response of Soil Loss and Surface Runoff. jwmr. 2022; 13 (25) :21-29
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1142-fa.html
بالوایه آرمین، غلامی لیلا، شکریان فاطمه، کاویان عطااله. بررسی اثرات جداگانه و ترکیبی افزودنی های خاک بر رفتار هدررفت خاک و رواناب سطحی. پ‍‍ژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز. 1401; 13 (25) :29-21

URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1142-fa.html


رشته مهندسی آبخیزداری، گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
چکیده:   (95 مشاهده)
مقدمه و هدف: فرسایش خاک امروزه برای اکثر جوامع تهدیدی جدی بوده و موجب از بین رفتن آب و خاک می­شود. یکی از مهم­ترین عوامل کنترل­ کننده رواناب و فرسایش خاک، کاربرد افزودنی­های خاک می­ باشد. بنابراین پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی عمل­کرد جداگانه و ترکیبی از تأثیر بقایای لوبیای روغنی با سه سطح 25، 50 و 75 درصد و پلیمر پلی ­وینیل­ استات در سطح سه درصد بر تغییرات رواناب و فرسایش خاک انجام شد.
مواد و روش‌ها: خاک مورد استفاده در این پژوهش، از اراضی مرتعی از عمق 20 سانتی­ متری خاک جمع ­آوری شد و پس از انتقال به آزمایشگاه برای پایداری نسبی خاک­دانه­ ها از الک چهار میلی­ متر عبور داده شد. جهت انجام پژوهش حاضر از تیمارهای بقایای لوبیای روغنی به عنوان یک افزودنی آلی خاک و پلی ­وینیل ­استات به ­عنوان یک افزودنی غیر آلی به ­صورت جداگانه و ترکیبی استفاده شد. تیمارهای حفاظتی در شرایط آزمایشگاهی و با استفاده از شبیه ­ساز باران برای بازه­ های زمانی 24 ساعت، دو و چهار ماه به کار برده شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بقایای لوبیای روغنی و پلی­ وینیل ­استات در سطح­های مختلف به صورت جداگانه و ترکیبی در بازه­ های زمانی به ­کار برده شده توانست باعث افزایش زمان شروع و خاتمه رواناب و کاهش ضریب رواناب، فرسایش خاک و غلظت رسوب شود. بیش­ترین تأثیر بر افزایش زمان شروع رواناب مربوط به تیمار ترکیبی بقایای لوبیای روغنی با سطح 75 درصد + تیمار پلی­ وینیل ­استات (3MSP) در بازه زمانی دو ماه (با مقدار 74/68 درصد) بود. هم­چنین بیش­ترین تغییرات در کاهش فرسایش خاک مربوط به کاربرد بقایای لوبیای روغنی با سطح 75 درصد (3MS) در بازه زمانی دو ماه با مقادیر به ­ترتیب 67/54 درصد بود. نتایج به­ دست آمده نشان داد که اثر بقایای لوبیای روغنی و پلی­ وینیل­ استات بر مؤلفه­ های مورد بررسی در سطح 99 درصد معنی ­دار بود.
نتیجه­ گیری: در مجموع می­توان اظهار داشت که استفاده از بقایای لوبیای روغنی و پلی ­وینیل ­استات به صورت جداگانه و در ترکیب با سایر افزودنی ­ها با هدف بررسی اثر آنها در حفاظت خاک و آب، می ­تواند راهکاری مفید باشد. در نهایت استفاده از بقایای لوبیای روغنی و پلی­ وینیل ­استات در اراضی در حال فرسایش و یا فرسایش ­یافته و انجام پژوهش­های جدید با دیگر افزودنی­های خاک و در شرایط مختلف با هدف حفاظت خاک و آب پیشنهاد می­ گردد. هم­چنین با توجه به عملکرد متفاوت کاربرد جداگانه و ترکیبی لوبیای روغنی و  پلی­وینیل­استات استفاده صحیح از افزودنی­ها در مدیریت منابع آب و خاک ضرورت دارد.
متن کامل [PDF 2069 kb]   (9 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: حفاظت آب و خاک
دریافت: 1399/12/19 | ویرایش نهایی: 1401/4/8 | پذیرش: 1400/4/23 | انتشار: 1401/4/8

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb