دوره 12، شماره 24 - ( پاییز و زمستان 1400 1400 )                   جلد 12 شماره 24 صفحات 53-45 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Taghavi Gorji M M, Vafakhah M, Gholami S. Land use Optimization in order to Reduce Flood (Case study: Kasilian Watershed). jwmr. 2021; 12 (24) :45-53
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-275-fa.html
تقوی گرجی محمد مهدی، وفاخواه مهدی، غلامی شعبانعلی. بهینه‌ سازی کاربری اراضی به منظور کاهش سیلاب (مطالعه موردی: حوزه آبخیز کسیلیان). پ‍‍ژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز. 1400; 12 (24) :53-45

URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-275-fa.html


دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس
چکیده:   (833 مشاهده)

چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: عدم وجود مدیریت صحیح استفاده از اراضی در یک حوزه آبخیز، تأثیرات نامناسبی بر منابع موجود در آن دارد. بهینه‏ سازی کاربری اراضی یکی از راه­ کارهای مناسب برای دست‏یابی به توسعه پایدار و کاهش هدررفت منابع می‏ باشد. تحقیق حاضر در حوزه آبخیز کسیلیان واقع در شهرستان سوادکوه به منظور تعیین مناسب‏ترین ترکیب کاربری اراضی برای کاهش وقوع سیلاب و بیشینه‏ سازی سود صورت گرفته است.
مواد و روش‌ها: در ابتدا کلیه مطالعات موجود شامل مطالعات فیزیوگرافی، خاکشناسی، پوشش گیاهی، هیدرولوژی، اقتصادی- اجتماعی از شرکت آب منطقه‏ ای و اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان مازندران جمع ‏آوری و طی بازدیدهای صحرایی تکمیل شد. بدین منظور با استفاده از پرسش‏نامه هزینه و درآمد هر یک از کاربری­ های اراضی حوضه به‌دست آمده و همچنین میزان سیلاب در کاربری­ های مختلف با استفاده از نرم­ افزار HEC-HMS و استفاده از اطلاعات سه واقع بارش در سال­ های 75-1370 مربوط به ایستگاه باران­ نگاری سنگده و هیدروگراف سیلاب همین وقایع در ایستگاه هیدرومتری ولیک‌بن واقع در خروجی حوضه انجام گردید. همچنین نقشه‏ های شیب و عمق خاک طبق استانداردهای استفاده از اراضی به عنوان ورودی توابع هدف و محدودیت‏ های مدل بهینه ‏سازی کاربری اراضی تهیه شد. مدل برنامه ‏ریزی خطی چند هدفی، با استفاده از روش سیمپلکس در نرم ‏افزار ADBASE نوشته و حل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد به طور کلی، میزان سیلاب از 0/89 متر‏مکعب در ثانیه قبل از بهینه‏ سازی کاربری اراضی، به 0/74 متر‏مکعب در ثانیه، بعد از بهینه‏ سازی کاربری اراضی کاهش یافته و این بیانگر کاهش 24/49% میزان سیلاب است. همچنین میزان سودآوری کاربری‏ های اراضی مختلف در حوزه آبخیز مورد مطالعه از 25085/102 میلیون ریال در سال، قبل از بهینه‏سازی کاربری اراضی، به 14692/902 میلیون ریال بعد از بهینه ‏سازی کاربری اراضی کاهش یافته و این بیانگر کاهش 56/58% میزان سودآوری حوزه آبخیز پس از بهینه‏ سازی کاربری اراضی طبق معیارهای استاندارد است.
نتیجه‌گیری: از میان کاربری‌های اراضی مختلف، کاهش اراضی کشت دیم و افزایش اراضی جنگل حساس ترین کاربری‌های اراضی در حوزه آبخیز کسیلیان می‌باشند که بیشترین تأثیر را در کاهش سود و مقدار سیلاب دارند.
 
 

متن کامل [PDF 1212 kb]   (61 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1392/9/27 | ویرایش نهایی: 1400/12/3 | پذیرش: 1400/5/3 | انتشار: 1400/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb