دوره 16، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 143-127 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ahmadi Lemaraski R, Kavian A, Gholami L, Amirnejad H. (2025). Comprehensive Monitoring and Evaluation of Watershed Management Projects in the Langar 1 Watershed, Mazandaran Province. J Watershed Manage Res. 16(2), 127-143. doi:10.61882/jwmr.2025.1216
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1216-fa.html
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1216-fa.html
احمدی لمراسکی رضا، کاویان عطاالله، غلامی لیلا، امیرنژاد حمید.(1404). پایش و ارزیابی جامع پروژههای آبخیزداری در حوزه آبخیز لنگر 1 استان مازندران پژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز 16 (2) :143-127 10.61882/jwmr.2025.1216
1- گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2- گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2- گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
چکیده: (1007 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: افزایش رو به رشد هدررفت منابع آب و خاک طی چند دهه اخیر بر اثر عوامل انسانی و بعضاً اقلیمی شدت یافته است و تبعات اقتصادی و اجتماعی فراوانی را بههمراه داشته است. بهطوری که این مسئله علاوهبر ایجاد هزینههای اقتصادی و تلفات سرمایههای ملّی، منجربه تشدید وقوع سیلابها، افزایش نرخ تولید رسوب، کاهش عمر مفید مخازن سدها، از بینرفتن پوشش گیاهی و کاهش تولیدات کشاورزی و همچنین کمآبی شده است. مدیریت صحیح حوزههای آبخیز کشور یکی از مهمترین روشهای استفاده از منابع آب و خاک است که برای این کار نیاز به اطلاعات جامع و کاملی از روشهای متفاوت اجرایی و مدیریتی است. پروژههای مدیریت آبخیز در مقیاسهای بزرگ و بلندمدت هستند که میتوانند کل حوضه را بهصورت گسترده تحت تاثیر قرار دهند. از آن جاییکه چنین پروژههایی ممکن است عواقب نامطلوبی یا مطلوبی داشته باشند، لازم است که برنامهریزیها و استراتژیهای پویایی داشته باشند. در واقع، مدیریت حوزههای آبخیز باید یک رویکرد مدیریتی تطبیقی را دنبال کند که شامل نظارت، ارزیابی، بازخورد و تطبیقات لازم باشد. مقوله پایش و ارزیابی یکی از ارکان اساسی اجرای پروژهای آبخیزداری است که به عنوان ابزاری برای بررسی میزان اثربخشی آنها به شمار میرود. از آنجاییکه موفقیت طرحهای آبخیزداری در گرو اهداف چند منظوره آن در سطوح مختلف فنی، اجتماعی و سیاسی است، رسیدن به اهداف، پایش و ارزیابی پروژههای آبخیزداری کاری ضروری و در عینحال اجتنابناپذیر است. در حال حاضر، اغلب پروژههای مدیریت و توسعه آبخیز فاقد برنامه پایش و ارزیابی بر عملکرد و برنامههای پروژه هستند. آنچه مسلم است، پایش و ارزیابی نیاز به دادههای کمی دارند تا نشان دهند که کارهای انجامگرفته در راستای اهداف پروژه بودهاند یا نه و میزان انحراف از اهداف اصلی چقدر است. بنا بر این، پایش و ارزیابی در هر مرحله از پروژه، مقایسه، انتخاب و یا رد گزینههای موجود، تصمیمگیری، تقسیم وظایف، انجام تعدیلها، قضاوتها و تصمیمهای لازم نشان میدهند که وجود یک سیستم پایش و ارزیابی در طی اجرای پروژه بسیار لازم و ضروری است. از اینرو، با ارزیابی عملکرد اقدامات آبخیزداری از نظر جنبههای اقتصادی می توان ضمن تعیین نوع و میزان اثرات طرح و عوامل موثر بر آن، رهنمودهای لازم را جهت اجرای بهینه این طرحها در آینده به مسئولان و برنامهریزان ارائه نمود. لذا، بررسی در مورد تاثیر این پروژهها در کاهش خسارات وارده به منابع طبیعی و پیشگیری از بروز حوادث در حوزههای آبخیز کشور و همچنین پیامدهای اقتصادی و معیشتی اقدامات آبخیزداری از دید مردم ساکن در روستاهای حاشیه طرح و کارشناسان، ضرورت دارد تا مشخص گردد که اجرای این پروژهها تا چه اندازه عملکرد مثبت در کنترل و بهبود شرایط حوزه آبخیز مورد نظر داشته است. هدف از این پژوهش نیز ارزیابی اثر اقدامات آبخیزداری در قبل و بعد از اجرای پروژه بر وضعیت عمومی حوزه آبخیز لنگر 1 است که در طول مقاله بررسی شده است.
مواد و روشها: اثربخشی پروژههای آبخیزداری اجراشده با در نظر گرفتن فاکتورهایی از قبیل فرسایش و رسوب، تغییر کاربری، دبی پیک و حجم سیلاب، مسائل اقتصادی آبخیزنشینان و تغییرات پوشش گیاهی در قبل و بعد از اجرای این پروژه ها (بین سالهای 1388 تا 1400) با استفاده از تصاویر ماهوارهای، بازدیدهای میدانی و دریافت دادهها از اداره کل منابع طبیعی استان مازندارن ساری، در حوزه آبخیز لنگر 1 استان مازندران، مورد پایش و ارزیابی قرار گرفت.
یافتهها: اجرای عملیات بیولوژیکی و مکانیکی در کل حوضه باعث کاهش 17/89 و 25/94 درصدی نرخ فرسایش و رسوب، افزایش 30 درصدی شاخص پوشش گیاهی متراکم، کاهش 1178/18 میلیون مترمکعبی حجم سیلاب و افزایش نرخ سود به هزینه 1/12 آبخیزنشینان شده است. با توجه به نتایج بهدست آمده، پیشنهاد میشود که اجرای عملیات بیولوژیک و مکانیکی با رعایت شیوه الگوی کشت و مسائل اقتصادی و اجتماعی در سطح حوضه گسترش یابد.
نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان می دهند که اقدامات آبخیزداری انجامگرفته در حوزه آبخیز لنگر1 تاثیر بهسزایی در بهبود خصوصیات کمی و کیفی پوشش گیاهی و همچنین تأمین اهداف پروژه داشتهاند. اجرای طرحهای آبخیزداری، سودمند، دارای توجیه اقتصادی و سبب افزایش آبهای زیرزمینی و مؤثر در کاهش فرسایش و ایجاد رسوب میشود که باعث کاهش 18 درصدی میزان فرسایش و رسوب در کل حوضه نسبت به سال 1388 شده است. مقایسه فرسایش و رسوب ویژه در زمان قبل و بعد از اجرای عملیات آبخیزداری نشان می دهد که میزان فرسایش و رسوب ویژه در اثر اجرای اقدامات مختلف آبخیزداری (بیولوژیکی و مدیریتی) کاهش یافته است. زیرحوضههایی که درسال 1388 دارای اراضی بایر بودند در سال 1400 تبدیل به پوشش گیاهی تنک و انبوه شدند و درصد آنها به صفر رسید که این نشاندهنده تأثیر اقدامات آبخیزداری، شامل اجرای عملیات بیولوژیکی (نهالکاری و درختکاری) و عملیات مکانیکی در حوضه لنگر1 هستند. دبی اوج و حجم سیلاب در حوضه لنگر1 نشان می دهند که زمان تمرکز در دوره آماری افزایش یافته است و سایر پارامترهای ذکرشده روند کاهشی داشتهاند که در کنار افزایش تغییرات شاخص گیاهی NDVI در حوضه لنگر1، بیش از پیش اثر مثبت اقدامات آبخیزداری را نشان میدهند. در کنار محدودیتهای مطالعاتی این پژوهش از قبیل ناقص بودن اطلاعات حوضه، در نظر نگرفتن بودجه مطالعاتی، عدم بکارگیری تخصصهای علمی متنوع و ضعف بخش ترویج کشاورزی بهمنظور افزایش تولیدات کشاورزی و دامی و باغی، میتوان بر اساس نیازها و توانایی تولیدی هر حوضه آبخیز، برنامهریزی های حفاظتی و مدیریت اقتصادی انجام داد. بنا بر این، پیشنهاد میشود که اجرای اقدامات آبخیزداری در حوضهها براساس در نظر گرفتن مسائل اقتصادی و اجرای طرحهای تلفیقی باشد تا در کنار حفاظت از اراضی، درآمد ساکنین هم افزایش یابد.
مقدمه و هدف: افزایش رو به رشد هدررفت منابع آب و خاک طی چند دهه اخیر بر اثر عوامل انسانی و بعضاً اقلیمی شدت یافته است و تبعات اقتصادی و اجتماعی فراوانی را بههمراه داشته است. بهطوری که این مسئله علاوهبر ایجاد هزینههای اقتصادی و تلفات سرمایههای ملّی، منجربه تشدید وقوع سیلابها، افزایش نرخ تولید رسوب، کاهش عمر مفید مخازن سدها، از بینرفتن پوشش گیاهی و کاهش تولیدات کشاورزی و همچنین کمآبی شده است. مدیریت صحیح حوزههای آبخیز کشور یکی از مهمترین روشهای استفاده از منابع آب و خاک است که برای این کار نیاز به اطلاعات جامع و کاملی از روشهای متفاوت اجرایی و مدیریتی است. پروژههای مدیریت آبخیز در مقیاسهای بزرگ و بلندمدت هستند که میتوانند کل حوضه را بهصورت گسترده تحت تاثیر قرار دهند. از آن جاییکه چنین پروژههایی ممکن است عواقب نامطلوبی یا مطلوبی داشته باشند، لازم است که برنامهریزیها و استراتژیهای پویایی داشته باشند. در واقع، مدیریت حوزههای آبخیز باید یک رویکرد مدیریتی تطبیقی را دنبال کند که شامل نظارت، ارزیابی، بازخورد و تطبیقات لازم باشد. مقوله پایش و ارزیابی یکی از ارکان اساسی اجرای پروژهای آبخیزداری است که به عنوان ابزاری برای بررسی میزان اثربخشی آنها به شمار میرود. از آنجاییکه موفقیت طرحهای آبخیزداری در گرو اهداف چند منظوره آن در سطوح مختلف فنی، اجتماعی و سیاسی است، رسیدن به اهداف، پایش و ارزیابی پروژههای آبخیزداری کاری ضروری و در عینحال اجتنابناپذیر است. در حال حاضر، اغلب پروژههای مدیریت و توسعه آبخیز فاقد برنامه پایش و ارزیابی بر عملکرد و برنامههای پروژه هستند. آنچه مسلم است، پایش و ارزیابی نیاز به دادههای کمی دارند تا نشان دهند که کارهای انجامگرفته در راستای اهداف پروژه بودهاند یا نه و میزان انحراف از اهداف اصلی چقدر است. بنا بر این، پایش و ارزیابی در هر مرحله از پروژه، مقایسه، انتخاب و یا رد گزینههای موجود، تصمیمگیری، تقسیم وظایف، انجام تعدیلها، قضاوتها و تصمیمهای لازم نشان میدهند که وجود یک سیستم پایش و ارزیابی در طی اجرای پروژه بسیار لازم و ضروری است. از اینرو، با ارزیابی عملکرد اقدامات آبخیزداری از نظر جنبههای اقتصادی می توان ضمن تعیین نوع و میزان اثرات طرح و عوامل موثر بر آن، رهنمودهای لازم را جهت اجرای بهینه این طرحها در آینده به مسئولان و برنامهریزان ارائه نمود. لذا، بررسی در مورد تاثیر این پروژهها در کاهش خسارات وارده به منابع طبیعی و پیشگیری از بروز حوادث در حوزههای آبخیز کشور و همچنین پیامدهای اقتصادی و معیشتی اقدامات آبخیزداری از دید مردم ساکن در روستاهای حاشیه طرح و کارشناسان، ضرورت دارد تا مشخص گردد که اجرای این پروژهها تا چه اندازه عملکرد مثبت در کنترل و بهبود شرایط حوزه آبخیز مورد نظر داشته است. هدف از این پژوهش نیز ارزیابی اثر اقدامات آبخیزداری در قبل و بعد از اجرای پروژه بر وضعیت عمومی حوزه آبخیز لنگر 1 است که در طول مقاله بررسی شده است.
مواد و روشها: اثربخشی پروژههای آبخیزداری اجراشده با در نظر گرفتن فاکتورهایی از قبیل فرسایش و رسوب، تغییر کاربری، دبی پیک و حجم سیلاب، مسائل اقتصادی آبخیزنشینان و تغییرات پوشش گیاهی در قبل و بعد از اجرای این پروژه ها (بین سالهای 1388 تا 1400) با استفاده از تصاویر ماهوارهای، بازدیدهای میدانی و دریافت دادهها از اداره کل منابع طبیعی استان مازندارن ساری، در حوزه آبخیز لنگر 1 استان مازندران، مورد پایش و ارزیابی قرار گرفت.
یافتهها: اجرای عملیات بیولوژیکی و مکانیکی در کل حوضه باعث کاهش 17/89 و 25/94 درصدی نرخ فرسایش و رسوب، افزایش 30 درصدی شاخص پوشش گیاهی متراکم، کاهش 1178/18 میلیون مترمکعبی حجم سیلاب و افزایش نرخ سود به هزینه 1/12 آبخیزنشینان شده است. با توجه به نتایج بهدست آمده، پیشنهاد میشود که اجرای عملیات بیولوژیک و مکانیکی با رعایت شیوه الگوی کشت و مسائل اقتصادی و اجتماعی در سطح حوضه گسترش یابد.
نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان می دهند که اقدامات آبخیزداری انجامگرفته در حوزه آبخیز لنگر1 تاثیر بهسزایی در بهبود خصوصیات کمی و کیفی پوشش گیاهی و همچنین تأمین اهداف پروژه داشتهاند. اجرای طرحهای آبخیزداری، سودمند، دارای توجیه اقتصادی و سبب افزایش آبهای زیرزمینی و مؤثر در کاهش فرسایش و ایجاد رسوب میشود که باعث کاهش 18 درصدی میزان فرسایش و رسوب در کل حوضه نسبت به سال 1388 شده است. مقایسه فرسایش و رسوب ویژه در زمان قبل و بعد از اجرای عملیات آبخیزداری نشان می دهد که میزان فرسایش و رسوب ویژه در اثر اجرای اقدامات مختلف آبخیزداری (بیولوژیکی و مدیریتی) کاهش یافته است. زیرحوضههایی که درسال 1388 دارای اراضی بایر بودند در سال 1400 تبدیل به پوشش گیاهی تنک و انبوه شدند و درصد آنها به صفر رسید که این نشاندهنده تأثیر اقدامات آبخیزداری، شامل اجرای عملیات بیولوژیکی (نهالکاری و درختکاری) و عملیات مکانیکی در حوضه لنگر1 هستند. دبی اوج و حجم سیلاب در حوضه لنگر1 نشان می دهند که زمان تمرکز در دوره آماری افزایش یافته است و سایر پارامترهای ذکرشده روند کاهشی داشتهاند که در کنار افزایش تغییرات شاخص گیاهی NDVI در حوضه لنگر1، بیش از پیش اثر مثبت اقدامات آبخیزداری را نشان میدهند. در کنار محدودیتهای مطالعاتی این پژوهش از قبیل ناقص بودن اطلاعات حوضه، در نظر نگرفتن بودجه مطالعاتی، عدم بکارگیری تخصصهای علمی متنوع و ضعف بخش ترویج کشاورزی بهمنظور افزایش تولیدات کشاورزی و دامی و باغی، میتوان بر اساس نیازها و توانایی تولیدی هر حوضه آبخیز، برنامهریزی های حفاظتی و مدیریت اقتصادی انجام داد. بنا بر این، پیشنهاد میشود که اجرای اقدامات آبخیزداری در حوضهها براساس در نظر گرفتن مسائل اقتصادی و اجرای طرحهای تلفیقی باشد تا در کنار حفاظت از اراضی، درآمد ساکنین هم افزایش یابد.
واژههای کلیدی: پایش و ارزیابی، عملیات بیولوژیکی و مکانیکی، نرخ سود به هزینه، مسائل اجتماعی و اقتصادی
فهرست منابع
1. Agha-Razi, H. (2019). Effects of Watershed Management Practices on Some of Flood Characteristics Change in Haftan Watershed. Journal of Watershed Management Research, 10(19), 106-116. [In Persian] [DOI:10.29252/jwmr.10.19.106]
2. Ajami, M., Khormali, F., & Ayoubi, S. (2012). Role of deforestation and land use change on soil erodibility of loess in eastern Golestan province. Watershed Management Research, 25(1), 37-44. [In Persian]
3. Amini, A., Karami Moghadam, M., Sedri, M. H., & Kazemi, S. (2022). Determining the Erosion and Sedimentation Using MPSIAC Model and GIS System in Khorkhoreh Watershed, Kurdistan, Iran. Iranian Journal of Remote Sensing and GIS, 14(4), 87-102. [DOI:10.52547/gisj.14.4.87]
4. Azizpoor, F., Haghi, Y., Bayat, M., & Karaminasab, S. (2021). Evaluation of the effects of watershed projects on the socioeconomic and system of rural areas (Case study: Kordian section-Jahrom city). The Journal of Geographical Research on Desert Areas, 9(1), 19-44.
5. Babur, M., Shrestha, S., Bhatta, B., Datta, A., & Ullah, H. (2020). Integrated assessment of extreme climate and landuse change impact on sediment yield in a mountainous transboundary watershed of India and Pakistan. Journal of Mountain Science, 17(3), 624-640. [DOI:10.1007/s11629-019-5547-z]
6. Bagherian, R., Samah, B., Samah, A. A., & Ahmad, S. (2009). Factors influencing local people's participation in watershed management programs in Iran. American-Eurasian Journal of Agricultural & Environmental Sciences, 6(5), 532-538.
7. Bai, Y.-l., Fu, C., Thapa, B., Rana, R. B., & Zhang, L.-x. (2022). Effects of conservation measures on crop diversity and their implications for climate-resilient livelihoods: the case of Rupa Lake Watershed in Nepal. Journal of Mountain Science, 19(4), 945-957. [DOI:10.1007/s11629-020-6426-3]
8. Bhardwaj, P., Sharma, T., & Singh, O. (2021). Impact evaluation of watershed management programmes in Siwalik Himalayas of Haryana, India. Environment, Development and Sustainability, 23, 5251-5276. [DOI:10.1007/s10668-020-00812-z]
9. Degife, A., Worku, H., & Gizaw, S. (2021). Environmental implications of soil erosion and sediment yield in Lake Hawassa watershed, south-central Ethiopia. Environmental Systems Research, 10, 1-24. [DOI:10.1186/s40068-021-00232-6]
10. Donoso, M. E., & Sarmiento, F. O. (2021). Changing mountain farmscapes: vulnerability and migration drivers in the Paute River watershed, Southern Ecuador. Journal of Mountain Science, 18(7). [DOI:10.1007/s11629-020-6127-y]
11. Faramarzi, M., Heidarizadi, Z., Mohamadi, A., & Heydari, M. (2018). Detection of vegetation changes in relation to normalized difference vegetation index (NDVI) in semi-arid rangeland in western Iran.
12. Gyssels, G., Poesen, J., Bochet, E., & Li, Y. (2005). Impact of plant roots on the resistance of soils to erosion by water: a review. Progress in Physical Geography, 29(2), 189-217. [DOI:10.1191/0309133305pp443ra]
13. Habibi, N., Masnavi, M., & Malekmohamadi, B. (2018). Ecological Landscape Design of Urban Rivers with emphasis on Run-Off Water Control (Case study: Ziyarat Gorgan river). Journal of Environmental Studies, 43(4), 609-629.
14. Hajibigloo, M., Sheikh, V., Memarian, H., & Komaki, C. B. (2022). A comprehensive assessment and modeling of land use changes in a flood-prone watershed, Northeast of Iran. Journal of the Indian Society of Remote Sensing, 50(6), 1101-1118. [DOI:10.1007/s12524-022-01513-y]
15. Hasani, H., & Maleki, M. (2020). Socio-economic evaluation of watershed plans on the watershed residents (Case study: Hasanabdal basin-zanjan province). Journal of Watershed Management Research, 11(21), 143-153. [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.11.21.143]
16. Jafari, A., Sarai Tabrizi, M., & Babazadeh, H. (2021). Effects of watershed management practices in reducing the erosion and sedimentation (Case Study: Alikandi Boukan Watershed). Applied Soil Research, 8(4), 57-68.
17. Jahantigh, M., & Jahantigh, M. (2020). Investigating of land use change effect on some soil physical-chemistry characteristics and Erosion in arid areas (case study: Hirmand of sistan). Environmental Erosion Research Journal, 9(4), 92-118.
18. Jayakody, A., Wanigasundara, W., & Gunawardene, E. (2019). 9: Monitoring and Evaluation of Soil Conservation and Watershed Development Projects in Sri Lanka. In Monitoring and Evaluation of Soil Conservation and Watershed Development Projects (pp. 163-178). CRC Press.
19. Johnson, J. N., Govindaradjane, S., & Sundararajan, T. (2013). Impact of watershed management on the groundwater and irrigation potential: A case study. International Journal of Engineering and Innovative Technology (IJEIT), 2(8), 42-45.
20. Kamyab, H. R., and Salman Mahini, A.-R. (2014). Tempo-spatial patterns of landscape changes and urban development (Case study: Gorgan). Journal of RS and GIS for Natural Resources, 5(2), 15-24.
21. Kavian, A., Mohammadi, M.A., and Azmudeh, A. . (2015). The effects of construction of corrective dams on the hydrological characteristics of the Mohammad Abad Sari watershed. Applied Research Journal of Geographical Sciences, 14(35), 213-230. [DOI:http://jgs.khu.ac.ir/article-1-2186-fa.html]
22. Khaledian, H., & Bayat, R. (2017). The Role of Watershed management projects in reducing erosion and sediment of watersheds. Environment and Water Engineering, 3(3), 200-213.
23. khosravi, k., Safari, A., Habibnejad, R. M., & Mahmoudi, N. (2012). Evaluation of soil erosion and sediment yield estimation various empirical model by observation values case study: babolroud watershed, mazandaran province. Environmental Erosion Research, 1(4), 33-53.
24. Kordi, A., Fathi, M., Shahbazi, A., & Bayat, A. (2015). Performance evaluation of watershed structures in reducing peak flow and flood control 11th National Conference of Iran Watershed Science and Engineering, https://civilica.com/doc/510816/
25. López‐Moreno, J. I., Vicente‐Serrano, S. M., Beguería, S., García‐Ruiz, J. M., Portela, M. M., & Almeida, A. (2009). Dam effects on droughts magnitude and duration in a transboundary basin: The Lower River Tagus, Spain and Portugal. Water Resources Research, 45(2), W02405. [DOI:10.1029/2008WR007198]
26. Madadi, E., & Maleki, M. (2018). Socio-economic impact assessment of the implemented natural resource projects from the stakeholder's perspectives (Case Study: Watershed Andabil-Khalkhal City), Rangeland, 12 (3), 267-280. [In persian]
27. Moazeni-Noghondar, S., Alikhani, F., and Hatami Yazd, A. (2022). Assessment of the effect of watershed management operations on runoff and soil erosion (Case study: Nakhab Boshrouyeh basin). Journal of Range and Watershed Managment, 75(2), 299-317. [DOI:10.22059/jrwm.2022.335726.1632]
28. Mohammadyari, F., Mirsanjari, M. M., & Zarandian, A. (2019). Monitoring of vegetation changes in Karaj watershed using NDVI index and gradient analysis. Journal of RS and GIS for Natural Resources, 9(4), 55-72.
29. Moradi, S., Nabiollahi, K., & Hissaini, S. M. T. (2018). Assessing the effect of forest degradation in different slope positions on soil quality and evolution in west of Kurdistan Province. Journal of Water and Soil Conservation, 25(2), 131-149. [DOI:10.22069/jwsc.2018.14263.2900]
30. Plaster, E. (2013). Soil science and management. Cengage learning.
31. Qiankun, G., Aijuan, W., Wei, Q., Zhijie, S., Jiaguo, G., Dandan, W., & Lin, D. (2022). Changes in the characteristics of flood discharge and sediment yield in a typical watershed in the Hengduan Mountain Region, Southwest China, under extreme precipitation events. Ecological Indicators, 145, 109600. [DOI:10.1016/j.ecolind.2022.109600]
32. Ren, Y., Zhang, F., Zhao, C., & Cheng, Z. (2023). Attribution of climate change and human activities to vegetation NDVI in Jilin Province, China during 1998-2020. Ecological Indicators, 153, 110415. [DOI:10.1016/j.ecolind.2023.110415]
33. Roghani, M. (2012). Surveing the Mecanical Implementation Roles in Runoff Controling on the Watershed (Case Study in Hydarie Catchment). Irrigation and Water Engineering, 2(3), 11-23.
34. Safarianzengir, V., Fatahi, A., Sobhani, B., & Doumari, S. A. (2022). Temporal and spatial analysis and monitoring of drought (meteorology) and its impacts on environment changes in Iran. Atmospheric Science Letters, 23(5), e1080. [In persian] [DOI:10.1002/asl.1080]
35. Shafiei, K., Porhemmat, J., Sedghi, H., & Hosseni, M. (2018). Investigation the effect of land use changes on the quantity of water resources using remote sensing data and SWAT model (Case study: Maroon basin-southwest of Iran). Journal of Water and Soil Resources Conservation, 7(3), 71-87. [In persian]
36. Soltaninezhad, M., Mehrabi, A. A., & Ahmadi, H. (2022). Economic and Effectiveness Evaluation of Watershed Management Measures by Quantitative and Qualitative Methods in Manojan, Kerman. Watershed Management Research Journal, 35(2), 60-70. [In persian]
37. Taghavi Gorji, M. M., Vafakhah, M., and Gholami, S. (2021). Land use Optimization in order to Reduce Flood (Case study: Kasilian Watershed). Journal of Watershed Management Research, 12(24), 45-53. http://dx.doi.org/10.52547/jwmr.12.24.45 [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.12.24.45]
38. Tapsuwan, S., Peña-Arancibia, J. L., Lazarow, N., Albisetti, M., Zheng, H., Rojas, R., Torres-Alferez, V., Chiew, F. H., Hopkins, R., & Penton, D. J. (2022). A benefit cost analysis of strategic and operational management options for water management in hyper-arid southern Peru. Agricultural Water Management, 265, 107518. [DOI:10.1016/j.agwat.2022.107518]
39. Turner, B. L., Lambin, E. F., & Reenberg, A. (2007). The emergence of land change science for global environmental change and sustainability. Proceedings of the National Academy of Sciences, 104(52), 20666-20671. [DOI:10.1073/pnas.0704119104]
40. Vrieling, A., Sterk, G., & Vigiak, O. (2006). Spatial evaluation of soil erosion risk in the West Usambara Mountains, Tanzania. Land Degradation and Development, 17(3), 301-319. [DOI:10.1002/ldr.711]
41. Wang, L., Huang, J., Du, Y., Hu, Y., & Han, P. (2013). Dynamic assessment of soil erosion risk using Landsat TM and HJ satellite data in Danjiangkou Reservoir area, China. Remote Sensing, 5(8), 3826-3848. [DOI:10.3390/rs5083826]
42. Wu, J., & Hobbs, R. (2002). Key issues and research priorities in landscape ecology: an idiosyncratic synthesis. Landscape Ecology, 17, 355-365. [DOI:10.1023/A:1020561630963]
43. Yeganeh, H., Azarnivand, H., Saleh, I., Arzani, H., & Amirnejad, H. (2016). Estimating the economic value of soil conservation function (case study: Taham watershed, Zanjan province). Iranian Journal of Range and Desert Research, 23(1). [In Persian]
44. Zand, M. (2019). Evaluation of the Effectiveness of Reclamation Operations and Watershed Management in order to Carbon Sequestration, Case Study: Three Basin, Rimele, Flood Spreading Romeshkan and Abkandari Kohdasht. Watershed Engineering and Management, 11(1), 166-179. [DOI:10.22092/ijwmse.2018.116324.1380]
45. Zhao, Y., Cao, W., Hu, C., Wang, Y., Wang, Z., Zhang, X., Zhu, B., Cheng, C., Yin, X., & Liu, B. (2019). Analysis of changes in characteristics of flood and sediment yield in typical basins of the Yellow River under extreme rainfall events. Catena, 177, 31-40. [DOI:10.1016/j.catena.2019.02.001]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
