دوره 16، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1404 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 113-97 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khasti S M, Shafiee F, Fazloula R, Keshavarz M. (2025). Addressing the Resilience of Rural Households to Floods: The Case of the Tajan Watershed. J Watershed Manage Res. 16(2), 97-113. doi:10.61882/jwmr.2025.1283
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1283-fa.html
URL: http://jwmr.sanru.ac.ir/article-1-1283-fa.html
خواستی سیده معصومه، شفیعی فاطمه، فضل اولی رامین، کشاورز مرضیه.(1404). ارزیابی تابآوری خانوارهای روستایی حوزه آبخیز تجن در مواجهه با سیلاب پژوهشنامه مديريت حوزه آبخيز 16 (2) :113-97 10.61882/jwmr.2025.1283
1- گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2- گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3- گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2- گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
3- گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
چکیده: (987 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: وقوع حوادث طبیعی مانند سیلاب، همواره در عرصههای جغرافیایی، بهویژه در مناطق روستایی تأثیرات مخربی برجای گذاشته است. حوادث طبیعی اغلب با تخریب منابع اقتصادی و امکانات رفاهی و زیستی، سلامت ساکنان را به خطر میاندازند و همواره بهعنوان تهدیدی جدی برای توسعه محسوب میگردند. افزایش تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با مخاطرات طبیعی میتواند بهعنوان رویکردی تسهیلکننده برای دستیابی به توسعه و به عبارتی بهبود شرایط زیستی ساکنین و محیط زیست قلمداد شود. بررسیهای اخیر حاکی از آن هستند که امروزه افزایش مقاومت جوامع در برابر مخاطرات طبیعی، بیشتر موردتوجه قرار گرفته است، بهطوریکه دیدگاه غالب به سوی افزایش "تابآوری" در برابر این مخاطرات جهت یافته است. براساس این دیدگاه، تابآوری بهعنوان توانایی سیستم برای آماده شدن برای تهدیدها، جذب اثرات، بهبود، و سازگاری پس از استرس مداوم یا یک رویداد مخرب در نظر گرفته شده است. از سوی دیگر در سالهای اخیر، استان مازندران با روند رو به رشد سیلاب و بهتبع آن افزایش خسارت در بخش کشاورزی و روستایی مواجه بوده است. ازاینرو، هدف این مطالعه ارزیابی تابآوری خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن در مواجهه با سیلاب بود.
مواد و روشها: برای گردآوری دادههای این مطالعه توصیفی همبستگی از فن پیمایش استفاده شد. جامعه آماری پژوهش، خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن بودند (44014 = N) و حجم نمونه با استفاده از فرمول ارائهشده توسط مرکز آمار استرالیا تعیین شد (264 = n). در نهایت، اطلاعات از 257 سرپرست خانوار روستایی جمعآوری شد. آزمودنیها به روش نمونهگیری طبقهبندی شده متناسب چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه بود که روایی صوری و محتوایی آن بهوسیله اعضای هیئت علمی و متخصصان ترویج و آموزش کشاورزی و توسعه روستایی مورد تأیید قرار گرفت. پایایی مقیاسهای آن نیز از طریق انجام مطالعه راهنما با همکاری 30 خانوار روستایی خارج از نمونه مورد مطالعه سنجیده شد. مقادیر کرونباخ آلفای مقیاسهای پرسشنامه، پایایی کافی ابزار پژوهش را نشان دادند.
یافتهها: خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن از تابآوری اکولوژیکی و اقتصادی پایینتری در مقایسه با سایر ابعاد تابآوری شامل اجتماعی، نهادی زیرساختی، فیزیکی- کالبدی برخوردار بودند. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان دادند که به ترتیب، چهار متغیر میزان اثربخشی راهبردهای اجتماعی- اقتصادی، میزان بهکارگیری راهبردهای فنی، میزان تحصیلات و سرمایه طبیعی توانستند حدود 46/5 درصد از تغییرات متغیر وابسته تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با سیلاب را تبیین کنند.
نتیجهگیری: برای افزایش تابآوری اقتصادی خانوارهای روستایی مورد مطالعه، ارائه وامهای کم بهره و تسهیلات بانکی و اعتبارات به روستاییان را میتوان در نظر گرفت. برای افزایش تابآوری اجتماعی، آموزش جوامع محلی در معرض خطر بهمنظور پیگیری اقدامهای مناسب و بهموقع در برابر سیلاب و آموزش همگانی به ساکنان جوامع روستایی به ویژه از طریق کتب درسی و رسانههای ارتباط جمعی و اجرای مانورهای آموزشی توصیه میشود. الزام دهیاریها برای کمک و همکاری با نهادهای محلی برای تهیه نقشه خطر سیل برای روستاهای تحت مدیریت با ترسیم نقاط تحت خطر، نقاط امن و معابر دسترسی (راههای فرار) به این نقاط میتواند گامی مثبت برای افزایش تاب آوری نهادی زیرساختی خانوارهای روستایی منطقه مورد مطالعه باشد. همچنین، مدیریت و حفاظت حوزه آبخیز مورد مطالعه از طریق اقداماتی مثل جلوگیری از جنگل زدایی و تخصیص بودجه برای احداث شهرها و روستاها به دور از سیلاب دشتها توسط سازمانهای ذیربط برای افزایش تابآوری اکولوژیکی خانوارهای روستایی پیشنهاد میشود. به علاوه، برای بهبود تابآوری فیزیکی-کالبدی خانوارهای روستایی، طراحی صحیح ساختمان و رعایت مقررات ملی ساختمان و استفاده از مصالح بادوام در ساخت و ساز توصیه میگردد. مدیریت کشت در اراضی شیبدار نیز باید به عنوان یکی از مهمترین راهبردهای فنی مقابله با سیلاب مورد توجه قرار گیرد تا از شکلگیری روانابهای سیلآسا ممانعت شود. همچنین، توجه و نظارت بر آمایش فعالیتهای مختلف کشاورزی به تابآور کردن جوامع روستایی کمک شایان توجهی خواهد کرد. حفظ پوشش گیاهی در اطراف مزارع و خانهها و حفاظت از جنگلها نیز راهبرد مهم دیگری است که در حوزه آبخیز تجن باید مورد توجه قرارگیرد. تغییر الگوی کشت نیز باید با نگرشی نوین و با لحاظ کردن مخاطرات طبیعی انجام شود. از آنجا که سرمایه طبیعی نیز بر تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با سیلاب نقش مثبتی دارد، پیشنهاد میشود که حفظ بقایای گیاهی در اطراف مزارع از طریق کشاورزی حفاظتی با رویکرد ارتقای مواد آلی خاک و حاصلخیزی آن و افزایش قدرت جذب و نفوذپذیری آب در اراضی زراعی و باغی منطقه مورد توجه قرار گیرد. همچنین، توصیه میگردد که تناوب زراعی و توسعه کشت گیاهانی مثل گیاهان دارویی که چندساله هستند و به حفظ و نگهداری آب و خاک کمک میکنند در برنامه توسعه کشاورزی منطقه مورد توجه قرار گیرند. در نهایت، به منظور افزایش تابآوری خانوارهای روستایی در برابر سیلاب، افزایش سطح تحصیلات خانوارهای روستایی، ارائه آموزشهای همگانی و تخصصی، نظارت بر نحوه مدیریت نظام کشاورزی، بهرهگیری از کشاورزی حفاظتی، تغییر الگوی کشت و رعایت تناوب زراعی توصیه میشوند.
مقدمه و هدف: وقوع حوادث طبیعی مانند سیلاب، همواره در عرصههای جغرافیایی، بهویژه در مناطق روستایی تأثیرات مخربی برجای گذاشته است. حوادث طبیعی اغلب با تخریب منابع اقتصادی و امکانات رفاهی و زیستی، سلامت ساکنان را به خطر میاندازند و همواره بهعنوان تهدیدی جدی برای توسعه محسوب میگردند. افزایش تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با مخاطرات طبیعی میتواند بهعنوان رویکردی تسهیلکننده برای دستیابی به توسعه و به عبارتی بهبود شرایط زیستی ساکنین و محیط زیست قلمداد شود. بررسیهای اخیر حاکی از آن هستند که امروزه افزایش مقاومت جوامع در برابر مخاطرات طبیعی، بیشتر موردتوجه قرار گرفته است، بهطوریکه دیدگاه غالب به سوی افزایش "تابآوری" در برابر این مخاطرات جهت یافته است. براساس این دیدگاه، تابآوری بهعنوان توانایی سیستم برای آماده شدن برای تهدیدها، جذب اثرات، بهبود، و سازگاری پس از استرس مداوم یا یک رویداد مخرب در نظر گرفته شده است. از سوی دیگر در سالهای اخیر، استان مازندران با روند رو به رشد سیلاب و بهتبع آن افزایش خسارت در بخش کشاورزی و روستایی مواجه بوده است. ازاینرو، هدف این مطالعه ارزیابی تابآوری خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن در مواجهه با سیلاب بود.
مواد و روشها: برای گردآوری دادههای این مطالعه توصیفی همبستگی از فن پیمایش استفاده شد. جامعه آماری پژوهش، خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن بودند (44014 = N) و حجم نمونه با استفاده از فرمول ارائهشده توسط مرکز آمار استرالیا تعیین شد (264 = n). در نهایت، اطلاعات از 257 سرپرست خانوار روستایی جمعآوری شد. آزمودنیها به روش نمونهگیری طبقهبندی شده متناسب چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه بود که روایی صوری و محتوایی آن بهوسیله اعضای هیئت علمی و متخصصان ترویج و آموزش کشاورزی و توسعه روستایی مورد تأیید قرار گرفت. پایایی مقیاسهای آن نیز از طریق انجام مطالعه راهنما با همکاری 30 خانوار روستایی خارج از نمونه مورد مطالعه سنجیده شد. مقادیر کرونباخ آلفای مقیاسهای پرسشنامه، پایایی کافی ابزار پژوهش را نشان دادند.
یافتهها: خانوارهای روستایی ساکن در حوزه آبخیز تجن از تابآوری اکولوژیکی و اقتصادی پایینتری در مقایسه با سایر ابعاد تابآوری شامل اجتماعی، نهادی زیرساختی، فیزیکی- کالبدی برخوردار بودند. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان دادند که به ترتیب، چهار متغیر میزان اثربخشی راهبردهای اجتماعی- اقتصادی، میزان بهکارگیری راهبردهای فنی، میزان تحصیلات و سرمایه طبیعی توانستند حدود 46/5 درصد از تغییرات متغیر وابسته تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با سیلاب را تبیین کنند.
نتیجهگیری: برای افزایش تابآوری اقتصادی خانوارهای روستایی مورد مطالعه، ارائه وامهای کم بهره و تسهیلات بانکی و اعتبارات به روستاییان را میتوان در نظر گرفت. برای افزایش تابآوری اجتماعی، آموزش جوامع محلی در معرض خطر بهمنظور پیگیری اقدامهای مناسب و بهموقع در برابر سیلاب و آموزش همگانی به ساکنان جوامع روستایی به ویژه از طریق کتب درسی و رسانههای ارتباط جمعی و اجرای مانورهای آموزشی توصیه میشود. الزام دهیاریها برای کمک و همکاری با نهادهای محلی برای تهیه نقشه خطر سیل برای روستاهای تحت مدیریت با ترسیم نقاط تحت خطر، نقاط امن و معابر دسترسی (راههای فرار) به این نقاط میتواند گامی مثبت برای افزایش تاب آوری نهادی زیرساختی خانوارهای روستایی منطقه مورد مطالعه باشد. همچنین، مدیریت و حفاظت حوزه آبخیز مورد مطالعه از طریق اقداماتی مثل جلوگیری از جنگل زدایی و تخصیص بودجه برای احداث شهرها و روستاها به دور از سیلاب دشتها توسط سازمانهای ذیربط برای افزایش تابآوری اکولوژیکی خانوارهای روستایی پیشنهاد میشود. به علاوه، برای بهبود تابآوری فیزیکی-کالبدی خانوارهای روستایی، طراحی صحیح ساختمان و رعایت مقررات ملی ساختمان و استفاده از مصالح بادوام در ساخت و ساز توصیه میگردد. مدیریت کشت در اراضی شیبدار نیز باید به عنوان یکی از مهمترین راهبردهای فنی مقابله با سیلاب مورد توجه قرار گیرد تا از شکلگیری روانابهای سیلآسا ممانعت شود. همچنین، توجه و نظارت بر آمایش فعالیتهای مختلف کشاورزی به تابآور کردن جوامع روستایی کمک شایان توجهی خواهد کرد. حفظ پوشش گیاهی در اطراف مزارع و خانهها و حفاظت از جنگلها نیز راهبرد مهم دیگری است که در حوزه آبخیز تجن باید مورد توجه قرارگیرد. تغییر الگوی کشت نیز باید با نگرشی نوین و با لحاظ کردن مخاطرات طبیعی انجام شود. از آنجا که سرمایه طبیعی نیز بر تابآوری خانوارهای روستایی در مواجهه با سیلاب نقش مثبتی دارد، پیشنهاد میشود که حفظ بقایای گیاهی در اطراف مزارع از طریق کشاورزی حفاظتی با رویکرد ارتقای مواد آلی خاک و حاصلخیزی آن و افزایش قدرت جذب و نفوذپذیری آب در اراضی زراعی و باغی منطقه مورد توجه قرار گیرد. همچنین، توصیه میگردد که تناوب زراعی و توسعه کشت گیاهانی مثل گیاهان دارویی که چندساله هستند و به حفظ و نگهداری آب و خاک کمک میکنند در برنامه توسعه کشاورزی منطقه مورد توجه قرار گیرند. در نهایت، به منظور افزایش تابآوری خانوارهای روستایی در برابر سیلاب، افزایش سطح تحصیلات خانوارهای روستایی، ارائه آموزشهای همگانی و تخصصی، نظارت بر نحوه مدیریت نظام کشاورزی، بهرهگیری از کشاورزی حفاظتی، تغییر الگوی کشت و رعایت تناوب زراعی توصیه میشوند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
بلايای طبيعی (سيل، خشکسالی و حرکت های توده ای)
دریافت: 1403/11/19 | پذیرش: 1404/2/26
دریافت: 1403/11/19 | پذیرش: 1404/2/26
فهرست منابع
1. Alizadeh, G., & Hosseini, S. M. (2023). Statistical analysis of long-term changes in precipitation, discharge, and land use (Case study: Tajan watershed, Northern Iran). Integrated Watershed Management, 3(2), 47-66. doi: 10.22034/iwm.2023.2002956.1080. [In Persian]
2. Anabestani, A., Javanshiri, M., Mahmoudi, H., & Darban Astaneh, M. (2018). Spatial analysis of villagers' resilience against environmental hazards (A case study of central district of Faruj county). Journal of Spatial Analysis Environmental Hazards. 5 (1), 17-38. [In Persian] [DOI:10.29252/jsaeh.5.1.17]
3. Arouri, M., Nguyen, C., & Youssef, A. B. (2015). Natural disasters, household welfare, and resilience: evidence from rural Vietnam. World development, 70, 59-77. [DOI:10.1016/j.worlddev.2014.12.017]
4. Australian Bureau of Statistics. (2023). Sample size calculator, Australia.
5. Avand, M., Moradi, H., & Ramazanzadeh Lasbuie, M. (2022). Vulnerability assessment of Tajan watershed in terms of flood using BWM method. Journal of Watershed Management Research. 13(26), 10-20. [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.13.26.10]
6. Babaei, B., Seyedian, S. M., & Toomaj, A. (2020). The role of flood risk management approach on resilience of local communities (Case study: flooded villages of Gorgan-Rud watershed). Geographical Planning of Space, 10(36), 63-76. doi: 10.30488/gps.2020.91920. [In Persian]
7. Bathaiy, S. S., Chizari, M., & Sadighi, H. (2024). Discriminant function of the factors determining the farmers' resilience to climate changes (Case study: farmers in Ghezel Ozan river basin, Zanjan province). Iranian Journal of Agricultural Economics and Development Research, 55(1), 95-112. doi: 10.22059/ijaedr.2020.294048.668855. [In Persian]
8. Bhyarfard, M., Dastorani, M. T., & Anabestani, A. A. (2023). Evaluating the resilience of rural habitats against flooding (Case study: Zoshk village of Mashhad). Rural Development Strategies, 10(3), 325-345. doi: 10.22048/rdsj.2023.350518.2038. [In Persian]
9. Chong, N. O., Kamarudin, K. H., & Abd Wahid, S. N. (2018). Framework considerations for community resilient towards disaster in Malaysia. Procedia Engineering, 212, 165-172. [DOI:10.1016/j.proeng.2018.01.022]
10. Dadashpoor, H., & Adeli, Z. (2016). Measuring the Amount of Regional Resilience in Qazvin Urban Region. Emergency Management, 4(2), 73-84. [In Persian]
11. Darban Astane, A., & Ghasemi, F. (2022). Assessing the resilience of rural farmers to drought and identifying livelihood strategies (Case study: central part of Shazand county). Village and Development, 25(2), 1-22. doi: 10.30490/rvt.2020.265393.1018. [In Persian] [DOI:10.18869/nrip.jsrd.1.1.25]
12. Dewa, O., Makoka, D., & Ayo‐Yusuf, O. A. (2023). Measuring community flood resilience and associated factors in rural Malawi. Journal of Flood Risk Management, 16(1), 1-21. [DOI:10.1111/jfr3.12874]
13. Disaster management administration of Mazandaran. (2021). Report of the Department of Statistics and Information. [In Persian]
14. Ebrahimian Ghajari, Y., & Barari Siavoshkolaei, M. (2019). Runoff Production Potential Zoning Using Fuzzy GIS-MCDA Models (Case Study: Tajan River Basin). Journal of Geomatics Science and Technology, 9(1), 1-14. [In Persian]
15. Hahn, M.B., Riederer, A.M., Foster, S.O. (2009). The livelihood vulnerability index: a pragmatic approach to assessing risks from climate variability and change-a case study in Mozambique. Global Environmental Change, 19(1), 74-88. [DOI:10.1016/j.gloenvcha.2008.11.002]
16. Hajarian, A. (2024). Investigation of Factors Influencing the Physical Resilience of Rural Settlements After Flood Events (Study Case: Borujerd County). Village and Space Sustainable Development, 5(1), 151-172. doi: 10.22077/vssd.2024.6403.1189. [In Persian]
17. Heidari, R., Gholami, Y., & Salimi, Z. (2018). Resilience Assessment of Physical Urban Areas against Earthquake: The Case of old neighborhoods in Bushehr). Journal of Geography and Environmental Hazards, 6(4), 63-80. doi: 10.22067/geo. v6i4.57852. [In Persian]
18. Heidari, R., Gholami, Y., & Salimi, Z. (2018). Resilience Assessment of Physical Urban Areas against Earthquake: The Case of old neighborhoods in Bushehr). Journal of Geography and Environmental Hazards, 6(4), 63-80. doi: 10.22067/geo. v6i4.57852. [In Persian]
19. IPPC. (2014). Climate-resilient pathways: adaptation, mitigation, and sustainable development. Climate change, 1101-1131.
20. Kalantari, Kh. (2017). Data Processing and Analysis in Socio-Economic Research. Frahnge Saba Publication. 492 Pages. [In Persian]
21. Kamali, Z., & Ghasemi, M. (2023). Evaluation of physical resilience of rural households against floods and the factors affecting it (Case study: Dargaz county). Village and Space Sustainable Development, 4(3), 1-19. doi: 10.22077/vssd.2023.5126.1086. [In Persian]
22. Karami, F., Bayati khatibi, M., & Rostami Homaiolia, N. (2022). Resilience Study of Rural Areas of Peri-Urbanization against Floods: A Case Study of the some rurals of midanchay village. Geography and Planning, 26(80), 251-271. doi: 10.22034/gp.2021.46066.2840. [In Persian]
23. Karimi Sangchini, E., Mosaffaie, J., & Salehpour Jam, A. (2022). Prioritizing of causal-effect factors affecting flood occurrence in Khorramabad watershed. Journal of Watershed Management Research. 13(25), 1-10. doi: 10.52547/jwmr.13.25.1 [In Persian] [DOI:10.52547/jwmr.13.25.1]
24. Keihka, Z., Bazrafshan, J., Ghanbari, S., & Keikha, A. (2020). Analysis of resilience of sistan rural communities against environmental hazards. Journal of Natural Environmental Hazards, 9(23), 1-18. doi: 10.22111/jneh.2019.27995.1479. [In Persian]
25. Keshavarz, M., & Soltani Moqadas, R. (2021). Assessing rural households' resilience and adaptation strategies to climate variability and change. Journal of Arid Environments, 184, 104323. [DOI:10.1016/j.jaridenv.2020.104323]
26. Keshavarz, M., Karami, E., & Zibaie, M. (2014). Adaptation of Iranian farmers to climate variability and change. Regional Environmental Change, 14(3), 1163-1174. [DOI:10.1007/s10113-013-0558-8]
27. Li, Y. (2023). A systematic review of rural resilience. China Agricultural Economic Review, 15(1), 66-77. [DOI:10.1108/CAER-03-2022-0048]
28. Maasompour Samakosh, J., Azmi, A., Ramezanzadeh Lesboue., M., & Nouri, M. (2021). Evaluation of resilience of rural residents in Kermanshah province in the face of natural disasters. Disaster Prevention and Management Knowledge, 11(1), 24-37. [In Persian]
29. Mahmoudi, B., Sorouri dardashti, Z., & Sadeghi, S. (2020). Identification, classification and prioritization social resilience criteria and indicators in Iran. Strategic Studies of Public Policy, 10(36), 96-118. [In Persian]
30. Marchese, D., Reynolds, E., Bates, M. E., Morgan, H., Clark, S. S., & Linkov, I. (2018). Resilience and sustainability: Similarities and differences in environmental management applications. Science of the Total Environment, 613, 1275-1283. [DOI:10.1016/j.scitotenv.2017.09.086]
31. Martin, R., & Sunley, P. (2015). On the notion of regional economic resilience: conceptualization and explanation. Journal of Economic Geography, 15(1), 1-42. [DOI:10.1093/jeg/lbu015]
32. Ministry of Agriculture-Jahad. (2020). Watershed studies, Natural Resources and Watershed Management Organization, Mazandaran province. [In Persian]
33. Ministry of Energy. (2020). Summary of findings, lessons learned and suggestions of the national flood report. Water and Energy Resources Social Affairs Center, 1-359. [In Persian]
34. MirzaAli, M., Nazari, A. H., & Ownegh, M. (2018). Measuring the physical dimension of rural resilience against flood (Case study: Gorganroud watershed basin). Physical Social Planning, 5(3), 111-133. doi: 10.30473/psp.2018.5262. [In Persian]
35. Mododi Arkhodi, M., Boroumand, R., & Akbari, E. (2020). Explaining the resilience of rural areas against natural hazards with emphasis on flood. Journal of Natural Environmental Hazards, 9(23), 151-172. doi: 10.22111/jneh.2019.30067.1525
36. Rahimi, D., & Rahimi, Y. (2016). Resources in the impact's climate change on floods in North of Iran. Geography and Environmental Planning, 27(1), 89-102. [In Persian]
37. Regional Water Company of Mazandaran. (2020). Report of situation of water in the Mazandaran province. [In Persian]
38. Rezaei, P. (2018). Determining the flooding zone using GIS and HEC-RAS hydraulic model case study: Goharrood river, Rasht. Journal of Geography and Environmental Hazards, 7(3), 41-56. doi: 10.22067/geo. v0i0.69052. [In Persian]
39. Safari Aliakbari, M. (2022). Investigating factors affecting the economic and social resilience of rural areas (Case study, Kermanshah County). Spatial Planning, 12(4), 43-64. doi: 10.22108/sppl.2023.137043.1710. [In Persian]
40. Sanaifard, A., Amirahmadi, A., & Zanganeh, Y. (2023). Reducing the vulnerability of vital arteries to flood (Case study: Sabzevar county). Research and Urban Planning, 14(52), 1-16. doi: 10.30495/jupm.2021.26428.3693. [In Persian]
41. Sen, M. K., Dutta, S., & Kabir, G. (2021). Flood resilience of housing infrastructure modeling and quantification using a bayesian belief network. Sustainability, 13(3), 1026. [DOI:10.3390/su13031026]
42. Sharifinia, Z. (2019). Assessing the social resilience of rural areas against flooding using FANP and WASPAS models (Case study: Chardange district of Sari County). Journal of Geography and Environmental Hazards, 8(2), 1-26. doi: 10.22067/geo.v0i0.78724. [In Persian]
43. Solaimani, K. (2019). Flood risk zoning in Mazandaran province. Sari University of Agriculture and Natural Resources. [In Persian]
44. Veisi, F. (2017). The assessment of physical resilience of rural settlements from the perspective of rural managers (Case study: the central district of Marivan county). Journal of Rescue and Relief, 8(4), 29-45. [In Persian]
45. Zarafshani, K., Maleki, T., & Keshavarz, M. (2020). Assessing the vulnerability of farm families towards drought in Kermanshah province, Iran. Geo Journal, 85, 823-836. [DOI:10.1007/s10708-019-09994-0]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
