بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
چکیده:   (136 مشاهده)
از آنجا که در تخصیص بهینه منابع آب، حداکثرسازی درآمد، عمده‏ترین هدف مدلسازی است، پژوهش­هایی که تاکنون در ارتباط با تخصیص منابع آب منتشر شده است، به مفاهیمی که مبتنی بر ساختار و روابط خطی مدل ذهنی است، معطوف بوده یا عدم تخصیص عادلانه آب را سبب می‏شود. همچنین بررسی این پژوهش­ها نشان می­دهد آگاهی کمی نسبت به رفتار دینامیکی طولانی‏مدت حوضه‏های رودخانه وجود دارد. لذا در این مطالعه، به بررسی الگوی بهینه کشت بر اساس تخصیص منابع و مصارف در حوضه آبریز تجن با استفاده از مدل SD در بازه زمانی ماهانه در طی سال‏های 94-1342 با در نظر گرفتن نیاز شرب، صنعت، زیست محیطی و کشاورزی، پرداخته شده است. الگوی کشت به­دست آمده مبنایی برای محاسبات میزان بهره­وری مصرف آب در حوضه آبریز تجن می­باشد. نتایج حاصل از واسنجی نشان داد که اگرچه میزان حجم آب خروجی از مخزن وابسته به حجم تقاضا بوده، اما ضریب اصلاحی مخزن مستقل از ضریب اصلاحی نیاز کشاورزی می‏باشد. همچنین نتایج نشان داد که بخش اعظم نیاز شرب، صنعت و زیست محیطی در منطقه تامین شده و مخازن در حوضه آبریز تجن برای تامین این نیازها موفق عمل کرده‏اند. اما کمبودهای قابل ملاحظه‏ای در بخش کشاورزی وجود دارد که با توجه به حجم اندک آب زیرزمینی در این حوضه، لزوم تغییر الگوی کشت، اجتناب‏ناپذیر خواهد بود. بررسی الگوی کشت بهینه نیز نشان داد که سیاه‏ریشه با بالاترین نسبت درآمد به هزینه، در تمامی مناطق بیشترین سطح زیر کشت را به خود اختصاص داده است و بعد از آن مرکبات و ذرت دانه‏ای سطح زیر کشت غالب مناطق شناخته شده است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مديريت حوزه های آبخيز
دریافت: 1398/7/30 | ویرایش نهایی: 1400/2/25 | پذیرش: 1398/10/3

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به (پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز (علمی-پژوهشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Watershed Management Research

Designed & Developed by : Yektaweb